594
ตอนที่ 594 คุกบนเกาะที่สูญหาย
หลานอวิ๋นจูและเซียนฟานตามหลี่ฉีเย่เข้าไปยังส่วนลึกของเกาะ พวกนางพบว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ใหญ่มากนัก พวกมันแทบจะไม่มีอะไรเลยที่นี่นอกจากเนินเขา
หลานอวิ๋นจูเป็นคนสัมผัสดีมากและรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ด้วยเหตุนี้ตั้งแต่ที่พวกนางเข้ามายังส่วนลึก นางมีความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
หลานอวิ๋นจูเอ่ย " เกาะนี้ช่างแปลกจริงๆ "
เซียนฟานนั้นมีพรสวรรค์ที่ดีและมีความสามารถท้าทายสวรรค์แต่สัมผัสของนางยังไม่เท่ากับหลานอวิ๋นจู นางจึงเอ่ย " เจ้าคิดว่ามันมีอะไรแปลก ? "
หลานอวิ๋นจูคิดก่อนจะเอ่ย " มันเหมือนกับคุก ราวกับเป็นสถานที่ที่ผนึกอะไรบางอย่างไว้ "
หลี่ฉีเย่หันหลังกลับไปมองขณะที่เขาเดินนำหน้าและเอ่ย " เจ้ากล่าวถูกต้อง มันไม่มีมังกรศักดิ์สิทธิ์หรือฟินิกซ์อยู่ที่นี่ นี้คือคุก สถานที่ที่ทนต่อการไหลผ่านของเวลา "
" มันเป็นคุกจริงๆ ? " เซียนฟานนั้นตกตะลึงและต้องการยืนยัน มีข่าวลือว่าภายในเกาะแห่งนี้นั้นไม่สุดยอดสมบัติอยู่ บางคนกล่าวว่ามันเป็นไข่ศักดิ์สิทธิ์และสัตว์ที่อยู่ภายใน ทว่าหลี่ฉีเย่กล่าวว่ามันเป็นเพียงแค่คุก เซียนฟานนั้นไม่มีทางเชื่อหากออกจากปากคนอื่น แต่นางไม่สงสัยในสิ่งที่หลี่ฉีเย่พูด
หลานอวิ๋นจูเอ่ยถามด้วยอารมณ์หลังจากได้ยินคำกล่าวของหลี่ฉีเย่ " ตัวตนแบบใดกันที่ถูกขังอยู่ที่นี่ ? "
ดวงตาของหลี่ฉีเย่หรี่ลงก่อนจะเอ่ย " ตัวตนที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อนตลอดยุค ตัวตนที่ไม่มีอยู่ในตำนาน "
หลานอวิ๋นจูถามต่อไปอีก " ท่านไม่ได้เคยบอกว่ามีอาวุธที่ท้าทายสวรรค์อยู่บนเกาะนี้หรอกรึ ? " นางจำถึงสิ่งที่หลี่ฉีเย่เคยบอกก่อนหน้านี้ได้
หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย " มันอาจจะเป็นปีศาจร้ายสำหรับคนอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเผ่าพันธ์ผี แต่สำหรับข้ามันเป็นอาวุธที่สามารถใช้ทำลายได้ทุกสิ่ง "
หลานอวิ๋นจูสูดลมหายใจเข้าลึก จากความเข้าใจของนางที่มีต่อหลี่ฉีเย่ นางพอจะคาดเดาได้ว่าเขาต้องการทำอะไร
ในเวลานี้ เซียนฟานเอ่ยแทรก " หากสถานที่แห่งนี้เป็นคุกขังตัวตนอมตะ หลังจากผ่านไปหลายหลายล้านปี บางทีตัวตนนั้นอาจจะตายไปแล้ว "
หลี่ฉีเย่ฉีกยิ้มเอ่ย " นั้นอาจจะเป็นจริงสำหรับคนอื่น ทว่าสำหรับสิ่งนี้ มันยากมากแม้ว่ามันต้องการจะตาย หากมันสามารถฆ่าได้ง่ายแล้ว เช่นนั้นผู้คนคนเลือกที่จะฆ่ามันแทนที่จะนำมากขังเช่นนี้ "
หลานอวิ๋นจูและเซียนฟานมองหน้ากันและกัน ตัวตนน่าสะพรึงกลัวแบบใดกันสามารถอยู่รอดได้หลังจากถูกขังมากว่าล้านปี ?
ใช้เวลาไม่นานทั้งสามก็มาถึงศูนย์กลางของเกาะขนาดลเล็ก ตรงกลางของเกาะล้อมรอบไปด้วยภูเขาทั้งสี่ มันมีขนาดใหญ่ไม่ต่างจากเกาะ ที่นี่ดันดูว่างเปล่าและไม่มีสิ่งใดพิเศษ
ทั้งสี่นั้นอาจจะดูมีขนาดเล็กหากเทียบกับเขาลูกอื่นๆ แต่เทือกเขาสีดำสนิทเต็มไปด้วยอำนาจกดขี่ ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้จะรู้สึกว่าเขาเหล่านี้สามารถกำราบเทพและปีศาจได้
" คุกอยู่ที่ไหน ? " เซียนฟานมองไปรอบๆและไม่เห็นอะไร ไม่ต้องเอ่ยถึงคุกที่ขังตัวตนที่น่ากลัว
ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่พบจุดที่ถูกซ่อนอยู่ เขาสังเกตมันสักพักก่อนจะเอ่ยบอกคนอื่น " แม่นางทั้งหลาย เตรียมตัวเองให้ดี อย่างให้เข่าอ่อนได้ง่ายๆ "
ด้วยการแสดงออกที่จริงจัง หลานอวิ๋นจูสูดลมหายใจเข้าลึก ช่วงเวลาที่นางมาถึงที่นี่ นางรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างที่น่ากลัวถูกขังอยู่ใต้พิ้นดิน
ขณะที่เซียนฟานมองไปที่หลี่ฉีเย่และเอ่ย " หากเจ้าพร้อมแล้วเช่นนั้นก็เริ่มเลย พวกเราไม่ใช้เด็ก " นางนั้นมั่นใจอย่างมาก ด้วยระดับการบ่มเพาะ ความรู้ และความสามารถของนาง มีน้อยสิ่งมากๆที่จะทำให้นางกลัวได้
หลี่ฉีเย่หัวเราะเบาะๆก่อนจะหยิบบางสิ่งออกมาและกลายเป็นจริงจัง นี้เป็นวิหารขนาดเท่าฝ่ามือ มันไม่ได้ดูมีอะไรเป็นพิเศษ
หลานอวิ๋นจูและเซียนฟานนั้นไม่รู้ว่าวิหารนี้คืออะไร มันคือสิ่งที่ลู่ไป๋ฉิวและหลี่ฉีเย่พบในมหาสมุทร
ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่ใช้วิหารขนาดเล็กนี้ค้นหาสถานที่ของเกาะที่สูญหาย ในเวลานี้หลี่ฉีเย่วางวิหารนี้ไว้ในสถานที่ซ่อนไว้ และมันมีขนาดพอดี
เสียงแกร๊กดังออกมาเมื่อตัววิหารถูกวางไว้ด้านในช่องซ่อน คลื่นที่เปล่งประกายออกมาดูดซับและผสานเข้าด้วยกัน
" แกร๊ก ! " หินที่อยู่บนพื้นดินเริ่มขยับตัว ทันใดนั้นสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ก็คลานออกมาจากพื้นดิน
มิติกลายเป็นผันผวนเมื่อสิ่งนี้ปรากฏ กลิ่นอายของมันราวกับสัตว์ประหลาดที่ดุร้าย กลิ่นอายนี้ไม่ได้อ่อนแอกว่าจักรพรรดิอมตะ ทว่ากลิ่นอายของจักรพรรดิอมตะกดขี่ให้คนเคารพขณะที่กลิ่นอายของสัตว์ประหลาดนี้กดขี่และทำให้ผู้คนหวาดกลัวจากจิตใจ
ถึงตอนนี้ สัตว์ประหลาดตัวนี้ได้ลืมตาขึ้น แม้ว่ามันจะถูกกำราบอยู่และไม่สามารถเคลื่อนไหวใดๆได้ การเปิดตาของมันก็เพียงพอแล้วที่จะทำลายจิตวิญญาณนับล้าน แม้แต่คนที่อยู่บนจุดสูงสุดก็ยังต้องมีความคิดว่านี้เป็นสิ่งมีชีวิตทีน่ากลัวที่สุดในโลก !
หลานอวิ๋นจูและเซียนฟาน ลูกรักของเหล่าสวรรค์และอัจฉริยะที่น่ายกย่อง แต่ในวินาทีนี้ขาของพวกนางสั่นและไม่สามารถยืนได้อีก
" พวกเจ้าทั้งสอง ระวัง " หลี่ฉีเย่ทันใดนั้นก็พุ่งไปคว้าเอวของพวกนางทั้งสองไว้ ด้วยความช่วยเหลือของเขาสองสาวสามารถหายใจเข้าออกได้แต่ยังยืนไม่ได้
หลี่ฉีเย่เอ่ยเตือนพวกนาง " อย่าได้มองตามัน "
ในเวลานี้ หลานอวิ๋นจูและเซียนฟานเห็นสัตว์ประหลาดตรงหน้าพวกเขา มันมีลักษณ์เหมือนกับหมาป่าและเสือ - ไม่ใช่เพียงดูน่ากลัว สิ่งทีน่าสยองที่สุดคือฟันที่ยืนยางออกมาจากปากของมัน คมเคี้ยวเหล่านี้ยาวและคมพอที่จะฉีกกระชากทุกอย่างในโลก !
อีกมุมหนึ่งที่น่ากลัวก็คือดวงตาของมัน ดังนั้นพวกนางจึงระวังตามคำเตือนของหลี่ฉีเย่ เท่าที่พวกนางจำได้มันเป็นดวงตาที่โหดเหี้ยมและสามารถกลืนกินวิญญาณได้ทันทีที่มองเห็น
กลิ่นอายของมันทำให้ทุกคนสั่นสะท้าน แม้แต่เทพบรรพชนก็ยังไม่สามารถกำราบตัวตนเช่นมันได้ ราชันเทพก็ยังต้องโดนกลืนกินภายในเวลาไม่นาน
" โฮกกก ! " ด้วยกลิ่นอายที่น่าสะพรึง สัตว์ประหลาดนั้นคำรามออกมาและพุ่งไปข้างหน้าเมื่อเห็นกลุ่มของหลี่ฉีเย่ ทว่ามันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้มากเพราะมีโซ่เหล็กขนาดใหญ่พันทั่วร่างมันอยู่
โซ่เหล็กขนาดใหย่นี้ถูกตรึงอยู่ลึกภายในภูเขาทั้งสี่ โซ่แต่ละเส้นนั้นมีกลิ่นอายอมตะทุกเส้นมีความพิเศษ หนึ่งเป็นมังกรทองสถิต อีกหนึ่งเป็นฟินิกซ์สถิต มันยังมีโซ่ที่มีพยัคฆ์ขาว และโซ่ที่มีเต๋าทมิฬสถิตอยู่อีก
ทว่าสิ่งที่กังขังสัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่ใช่โซ่ทั้งสี่ แต่เป็นผนึกที่อยู่เหนือหัวมัน โซ่ทั้งหมดถูกสลักด้วยผนึกที่น่ากลัว ไม่ต้องกล่าวถึงโซ่ทั้งสี่ ด้วยตัวผนึกเพียงลำพังก็เพียงพอแล้วที่จะฆ่าราชันเทพหรือเทพคนอื่น แต่ตอนนี้ผนึกรวมถึงโซ่ทั้งสี่กับถูกใช้เพื่อคุมขังสัตว์ประหลาดตัวนี้ นี้สามารถจินตนาการถึงอำนาจของมันได้
" เหล็กอมตจะที่แท้จริงในตำนาน ! มันมีเพียงเก้าชนิดบนโลกนี้ แต่สี่ชนิดของพวกมันถูกใช้อยู่ที่นี่ ! " เซียนฟานนั้นกล่าวด้วยความตื่นเต้นหลังจากเห็นสายโซ่ทั้งสี่
เหล็กอมตะที่แท้จริงเป็นวัสดุที่ดีที่สุดในการสร้างอาวุธ คนนับไม่ถ้วนปราถนามันเพื่อหลอมอาวุธของตัวเอง แม้แต่ขี่เหล็กของพวกมันก็ยังช่วยให้อาวุธมีอำนาจอย่างมาก
แต่โซ่ทั้งสี่เหล่านี้ถูกสร้างมาจากเหล็กอมตะที่แท้จริง - นี้เป็นการลงทุนที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหนกัน ? การใช้สุดยอดสมบัติระดับโลกกักขังสัตว์ประหลาดเช่นนี้ มันสามารถพิสูจน์ถึงอำนาจของมันได้
หลานอวิ๋นจูอดไม่ได้ที่จะพึมพำ " มังกรทอง , ฟินิกซ์ , พยัคฆ์ขาว , เต่าทมิฬ - เหล็กอมตะที่แท้จริงทั้งสี่จากทั้งหมดเก้เส้น ไม่ประหลาดใจทำไมทุกคนถึงได้เห็นภาพของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ มันเป็นภาพที่ถูกปล่อยออกมาจากเหล็กเหล่านี้ "
หัวใจของเซียนฟานเต้นไปด้วยความรวดเร็วขณะมองไปยังสัตว์ประหลาดที่ถูกกักขัง โชคดีอย่างมากที่มันถูกกังขัง ไม่เช่นนั้นแล้วแม้แต่บรรพชนหรือตัวตนระดับยอดนิรันดร์ก้ยังไม่เพียงพอ แม้แต่เทพที่แท้จริงก็ยังต้องเป็นเหยื่อของมันแน่
" เจ้าสิ่งนี้มันคืออะไรกัน ? " หลานอวิ๋นจูเอ่ยถามเสียงสั่น...
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น