566

ตอนที่ 566 กำปั้นนับหมื่น

หลังจากล้มเหลวจากการได้ชัยชนะในกระบ่วนท่า ตี๋เชาสุดท้ายก็ต้องใช้ทักษะสังหาร เขานั้นไม่เพียงแต่สร้างเต๋าหอกขึ้นมา เขาก็ยังคงสร้างทักษะสุดยอดเพื่อหอกชิ้นนี้โดยเฉพาะ

เต๋าของเขากลั่นจากหินโชคชะตาเก้าตัวอักษร ดังนั้นหมายความว่ามันมีเก้าเต๋า หมายความว่าตี๋เชาสามารถสร้างทักษะเฉพาะได้เก้าอย่างสำหรับมัน

จนถึงตอนนี้ ผู้ฝึกตนทำได้เพียงเลือกหินโชคชะตาที่เหมาะกับตัวเอง โดยการทำเช่นนี้ทำให้พวกเขาสามารถใช้พลังที่แท้จริงของอาวุธของพวกเขาได้

แต่ตี๋เชานั้นเหนือไปอีกขั้น เขานั้นใช้หินโชคชะตาของเขาเพื่อสร้างทักษะใหม่ที่ไม่เหมือนใคร หนึ่งทักษะต่อหนึ่งหินเต๋า ความสามารถที่ท้าทายสวรรค์นี้มีเพียงอัจฉริยะเช่นเขาเท่านั้นที่ทำได้

" ตูม ! " เมื่อตี๋เชาเปิดใช้ทักษะใหม่ หลี่ฉีเย่ผู้ที่ต่อสุ้กับเขาก่อนหน้าก็ตกอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก เขานั้นถูกผลักดันกลับมาช้าๆ อำนาจเพลิงของเขาไม่สามารถทนต่อทักษะของหอกได้อีกต่อไป

ในเวลาไม่กี่วินาที การโต้ตอบแบบอิสระของหลี่ฉีเย่ก็ไม่เพียงพออีกต่อไป ดังนั้นเขาจึกถูกพัลกดันสู้เขตแดนแห่งความตายและไม่สามารถทะลวงออกมาได้

" ดูเหมือนหลี่ฉีเย่จะสภาพไม่ดีนัก " หลายคนพึมพำหลังจากเห็นสถานการณ์อันตรายของหลี่ฉีเย่

ผู้ฝึกตนเผ่าพันธ์ผีคนที่ไม่ต้องการเห็นอะไรมากนอกจากความตายของเขาเริ่มหัวเราะเยาะเย้ย แม้ว่าพวกเขาจะไม่มีคุณสมบัติเช่นนี้นโดยเฉพาะหลังจากเห็นการต่อสู้นี้

" กรรร ! " เสียงมังกรคำรามปรากฏออกมา มังกรที่แท้จริงปรากฏขึ้นมาบนท้องฟ้าโดยทักษะหอกของตี๋เชา ก่อนจะกลายเป็นมังกรนับไม่ถ้วนและหอกเปลี่ยนเป็นสีทอง

การโจมตีแบบพิเศษนี้ไม่สามารถอธิบายได้แม้ว่ามันจะผ่านยุคไป มันเจาะผ่านห่วงเวลาและมิติ รวมถึงทักษะต่างๆ แม้แต่อำนาจเพลิงก็ไม่สามารถหยุดยั้งหอกนี้ได้

หอกมังกรนั้นเป็นทักษะสุดท้ายของตี๋เชา และมันเป็นการดิ้นรนของมังกรทั้งเก้า ขณะที่หอกนี้เคลื่อนไหว เวลาไม่สามารถเดินได้อีกต่อไป และทุกอย่างหยุดนิ่ง

" ฉึก ! " อำนาจเพลิงของหลี่ฉีเย่ไม่สามารถทนต่อหอกได้ ดังนั้นพวกมันจึงแตกสลาย หอกนั้นแทงไปยังอกของหลี่ฉีเย่ทำให้เลือดของเขาสาดกระจายและตกลงบนพื้น

" ตูมม ! " เขาสุดท้ายก็กระแทกลงบนพื้นอย่างรุนแรงและมีฝนเลือดปรากฏ

" กรี้ด ! " เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันทำให้หลานอวิ๋นจูกรีดร้อง

ฝูงชนมองหน้ากันและกันก่อนจะถามด้วยความสงสัย " มันจบแล้วเหรอ ? "

หลายคนนั้นอยากให้หลี่ฉีเย่ตาย แต่ในขณะนี้ก้ไม่มีใครกล้ามั่นใจมากนั้น เพราะความแข็งแกร่งของหลี่ฉีเย่อยู่เหนือความเข้าใจของพวกเขา

" ถูกต้อง ! ท่านตี๋เชาคือผู้เป็นอมตะ ! " ผู้ฝึกตนเผ่าพันธ์ผีคำรามด้วยจิตวิญญาณ พวกเขารู้สึกภาคภูมิใจอย่างมากที่ตี๋เชากดขี่หลี่ฉีเย่จนตายได้

จากระยะไกล เทียนหุยหลี่ประหลาดใจกับหอกสุดท้ายของตี๋เชา แม้แต่อัจฉริยะเช่นเขาก้ยังกลัวการโจมตีดังกล่าว การโจมตีนี้ในแง่ของความเร็วและความรุนแรงมันหาใดเปรียบไม่ได้ นี้เป็นสุดยอดทักษะของเต๋าแห่งหอก ! เทียนหุยหลี่ประหลาดใจว่าเขาจะสามารถป้องกันมันโดยใช้ทักษะจักรพรรดิได้หรือไม่

" ท่านตี๋เชานั้นน่าประทับใจจริงๆ โชคดีที่เขาเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของเผ่าพันธ์ผีเรา ! " ผู้ฝึกตนเผ่าผีเต็มไปด้วยความสุข บรรพชนกาศกลายเป็นมีชีวิตชีวา และพวกเขากำลังเฉลิมฉลอง ทว่าทุกอย่างก้หยุดในเวลาอันสั้น

ศพของหลี่ฉีเย่ลุกขึ้นยืนบนพื้นอีกครั้ง อกของเขาที่ถูกหอกของตี๋เชาแทงทะลุค่อยๆหายไปอย่างช้าๆ

เผ่าพันธ์ผีได้หยุดการเฉลิมฉลองทันทีที่เห็นการฟื้นตัวของหลี่ฉีเย่ พวกเขาทันใดนั้นก็ตระหนักได้ถึงช่องว่างระหว่างพวกเขาและกายาที่ท้าทายสวรรค์ของหลี่ฉีเย่

หลี่ฉีเย่ยืนอยู่บนอากาศขณะที่บาดแบลของเขาหายอย่างสมบูรณ์ ท่าทางของเขาสบายๆเหมือนกับคนที่ถูกแทงก่อนหน้านั้นไม่ใช่เขา

หลานอวิ๋นจูถอนหายใจเมื่อเห็นหลี่ฉีเย่ยังสบายดีและไร้บาดแผล ก่อนหน้านี้ทุกอย่างนั้นเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และทำให้นางหวาดกลัวแม้ว่านางจะมีความมั่นใจในตัวหลี่ฉีเย่ก็ตาม

" ข้ากลัวแทบตาย โชคดีที่เขาปลอดภัย " เต๋าเบ่ากุ้ยและผู้อาวุโสของนิกายพันแม่น้ำรู้สึกโล่งอก เหล่าคนรุ่นก่อนจะตายเพราะฉากนี้

ทุกคนจากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อรอชมการต่อสู้ครั้งใหม่ที่จะเริ่มขึ้น

" น่าประทับใจ " หลังจากบาดแผลหายสนิท หลี่ฉีเย่ก็เอ่ยยกย่องตี๋เชา " น่าประทับใจมากที่สามารถสร้างเต๋าหอกที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้ แม้ว่าเจ้าจะไม่กลายเป็นจักรพรรดิอมตะในอนาคต เต๋าหอกนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นทักษะจักรพรรดิ ! "

การยกย่องของหลี่ฉีเย่แสดงให้เห็นว่าตี๋เชานั้นเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน น้อยมากที่จะเห็นเขามีควาสุขหลังจากถูกโจมตีอย่างหนัก

ตี๋เชานั้นชี้หอกไปยังหลี่ฉีเย่และประกาศอย่างเย็นชา " ใช้ทักษะใดๆก้ตามที่เจ้าคิดว่าแข็งแกร่งพอ ไม่เช่นนั้นจากนีัเจ้าจะไม่มีโอกาสใช้มันอีก การโจมตีครั้งต่อไปจะไม่ได้ทะลุเพียงหน้าอกแต่จะเป็นหัวของเจ้า ! "

หลี่ฉีเย่อมยิ้มเอ่ย " ตั้งแต่ที่เจ้าต้องการประลองโดยไม่ใช่ทักษะจักรพรรดิหรือประลองโดยไม่ใช้ทักษะของคนรุ่นก่อน นับว่าเจ้ายอดเยี่ยม เช่นนั้นข้าจะแสดงความจริงใจต่อเจ้าบ้าง ข้าขอขอบคุณศัตรูที่ทรงพลังและมีพรสวรรค์เช่นเจ้าจริงๆ แม้ว่าข้าจะฆ่าเจ้าทิ้ง อย่างน้อยคนอื่นๆก้คงไม่หาว่าข้ารังแกคนอ่อนแอแล้ว "

ตี๋เชาแค่นเสียงเย็นชาเพราะไม่ชอบพอคำกล่าวของหลี่ฉีเย่ สายตาของเขากลายเป็นจริงจังและเจตนาฆ่าของเขากลายเป็นชัดเจนยิ่งขึ้น ! จนถึงตอนนี้ไม่มีใครกล้าเรียกตี๋เชาว่าเป็นคนอ่อนแอ หลี่ฉีเย่เป็นคนแรก ! 

ทว่าอย่างไรก็ตามหลี่ฉีเย่นั้นพูดความจริง เขายังไม่ใช่กระทั้งสองกายาอมตะที่เขามีอยู่

" การอุ่นเครื่องจบลงแล้ว ข้าเห็นเต๋าหอกของเจ้าแล้ว ตอนนี้ถึงตาเจ้าดูเต๋าแห่งหมัดของข้าบ้าง " ด้วยนี้หัตถ์นับพันทันใดนั้นก็ปรากฏดัานหลังของเขา

นี้ไม่ใช่หมื่นหัตถ์สยบเก้าโลกในรูปแบบขย้ำ แต่เป็นทักษะที่หลี่ฉีเย่สร้างขึ้นมาจากมัน ถึงอย่างนั้นพวกมันก็มีความสามารถสร้างโลกของตัวเอง

ในเวลานี้หัตถ์นับพันของหลี่ฉีเย่ปรากฏในรูปแบบที่เหมือนจริงอย่างมาก ราวกับมีมือมากมายที่ทำจากเลือดเนื้อปรากฏด้านหลังของเขา

" ตาย ! "  ตี๋เชาตะโกนจากนั้นก็พุ่งไปพร้อมหอก เขาใช้ทักษะหอกมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาอีกครั้งเพื่อจะยุติหัตถ์ของหลี่ฉีเย่

ช่วงเวลาที่หอกมังกรปรากฏออกมา เหมือนกับว่าไม่มีหอกอื่นๆปรากฏบนโลก หอกนี้เป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์และทำให้เวลาไม่สามารถขยับได้ มันกลายเป็นมังกรทองและเจาะทะยานไปข้างหน้า

" กำปั้นนับหมื่น - กำปั้นตะวัน ! " หลี่ฉีเย่คำรามเมื่อหอกของตี๋เชาพุ่งมาด้านหน้า หัตถ์นี้เปลี่ยนท้องฟ้าให้กลายเป็นกลางวัน ในเวลานี้ดวงอาทิตย์ที่ไม่เคยมีได้ปรากฏขึ้นบนโลก

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่และหอกมังกรอยู่ห่างกันคนละเส้นขอบฟ้า เพื่อที่จะเคลื่อนที่จากขอบฟ้าอีกด้นาไปยังอีกด้าน ไม่มีใครรู้ระยะเวลาที่แน่นอน

หัตถ์แห่งดวงตะวันทันใดนั้นก็สร้างช่องว่างระว่างพื้นที่ทั้งสองในทันที ไม่ว่าหอกจะเร็วแค่ไหนมันก็ไม่สามารถแทงทะลุเวลาได้

เมื่อหอกตลงสู่เขตแดนของกลางวัน มีเสียงลมกรรโชกปรากฏออกมาให้ได้ยิน หลี่ฉีเย่ปลดปล่อยกำปั้นที่มีอำนาจไร้สิ้นสุดปะทะกับหอกในเขตกลางวัน

" ตูม !!! " ด้วยการระเบิดที่น่สยดสยอง ท้องฟ้าได้สั่นสะเทือน เมื่อช่วงเวลากลางวันหายไป อีกหัตถ์ได้ปะทะเข้ากับหอก หลี่ฉีเย่ได้ปะทะกับตี๋เชาและทำให้เขาต้องล่าถอยไป

ตี๋เชานั้นตกตะลึงอย่างมาก เขารู้ดีว่าอาวุธของเขามีออำนาจมากขนาดไหน กำปั้นควรจะพังทลายเมื่อเผชิญกับหอก เพราะนี้เป็นหอกอมตะ...นี้เป็นเรื่องที่ควระเกิดขึ้น ! แม้แต่กำปั้นที่ทรงพลังที่สุดก็ต้องพ่ายแพ้ในเวลานี้

ในเวลานี้ หลี่ฉีเย่ก็เรียกใช้ " กำปั้นนับหมื่น - กำปั้นเพรชไร้เงา ! " รูปแบบกำปั้นเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยหลี่ฉีเย่โดยใช้หมื่นหัตถ์สยบเก้าโลกเป็นต้นแบบและสิบสองกายาอมตะเป็นพื้นฐาน หัตถ์แรกนั้นไม่ได้มีเพียงสิบสองรูปแบบ แต่หลี่ฉีเย่เพียงสร้างมันยังไม่นานและมันยังไม่สมบูรณ์

ตี๋เชานั้นเรียกหอกตัวเองกลับมาเมื่อเผชิญกับกำปั้นที่ราวกับดวงอาทิตย์ก่อนหน้า และใช้ทักษะหอกอมตะเพื่อปัดเป่าการโจมตีนี้

" ตูม ! " กำปั้นนั้นกระแทกกับหอกอีกครั้ง แต่มันไม่มีผลกับตี๋เชามากนัก

ทว่าเสียงแห่งความร้อนได้ดังออกมา หอกทันใดนั้นก็กลายเป็นสีแดง แต่เนื่องจากอำนาจที่ทรงพลังมันไม่ได้ละลายภายใต้ความร้อนนี้ ทว่าตี๋เชาก็ตระหนักได้ถึงบางอย่าง หากเผชิญหน้าต่อไปหอกของเขาจะต้องละลายอย่างแน่นอน

กำปั้นที่หนึ่งรูปแบบที่สาม - กำปั้นสุดยอดหยาง ! กำปั้นนี้ร้อนจนไม่สามารถคาดเดาได้และมันสามารถหลอมละลายได้ทุกสิ่ง มันไม่ได้เป็นปีศาจหมื่นกับกายาสุดยอดหยาง แต่ความร้อนระดับนี้สามารถเปลี่ยนหมัดให้กลายเป็นดวงอาทิตย์ได้

ตี๋เชานั้นสั่นสะท้านและต้องการจะวิ่งหนี แม้ว่าเขาจะเร็วขนาดไหน แต่หมัดของหลี่ฉีเย่นั้นเร็วกว่ามาก

" ตูมม ! " เขาไม่สามารถสร้างระยะห่างได้ก่อนจะถูกกำปั้นกระแทกที่หน้าอก

" แกร๊ก ! " เสียงกระดูกหักดังออกมาพร้อมกับเขาที่กระอักเลือดเพราะกำปั้นนี้

ตี๋เชารู้ว่าเขานั้นเร็วมาก แต่ความเร็วของกำปั้นนี้เร้วจนเขามองไม่ทัน ! กำปั้นนี้เร็วกว่าหอกมังกรของเขา !

กำปั้นนับหมื่น - กำปั้นไร้นภาอมตะ ! ยังจะมีอะไรเร็วกว่ากายาไร้นภาอมตะอยู่ในโลกนี้อีกงั้นเหรอ ?

ด้วยเสียงคำราม ตี๋เชากวัดแกว่งหอกของเขาอีกครั้งพร้อมด้วยระเบิดอำนาจของความวุ่นวายและสายน้ำไร้สิ้นสุด เขาต้องการจะใช้ทักษะนี้หยุดการโจมตีต่อเนื่องของหลี่ฉีเย่