587

ตอนที่ 587 หลวงจีนต้าชิลงมือ

" ปัง ! ปัง ! ปัง ! " ในอีกด้านหนึ่ง บรรพชนอีกคนพร้อมกับค้อนอมตะ เขาได้ปะทะกับเซียนฟาน เขาถูกพลักดันกลับไปหลายก้าวแม้ว่าจะมีเกราะอมตะก็ตาม

เกราะนี้น่าประทับใจอย่างแท้จริงและสมแล้วที่เป็นสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิต ทว่าน่าเสียดายมันโดดเด่นด้านการป้องกันมากกว่าโจมตี นี้จึงทำให้การโจมตีของเซียนฟานอ่อนแอ

" ข้าจะไม่เล่นกับเจ้าอีกต่อไป ! " เซียนฟานคำรามด้วยความโกรธ

" ตูม ! " ช่วงเวลานั้นพลังงานในสายเลือดของเซียนฟานระเบิดออกราวกับสัตว์ดุร้าย ด้วยทักษะจักรพรรดิ สมบัติจักรพรรดิอมตะระดับแท้จริงอีกชิ้นปรากฏออกมาราวกับจักรพรรดิอมตะลงมายังโลกด้วยตัวเอง เงาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือชั้นฟ้ามองลงมายังเทพและปีศาจทั้งหมด

" ดาบกำราบปีศาจ ! " ทุกคนกลายเป็นตกใจเมื่อเงาที่ออกมาจากอาวุธจักรพรรดิระดับแท้จริง

ดาบที่ไร้ผู้ต้านทานนี้มีเงาขนาดยักษ์ปรากฏอยู่ด้านบน มันเป็นอาวุธพรสวรรค์ของจักรพรรดิอมตะฟานเซิน จักรพรรดิอมตะคนที่สองของอาณาจักรภูเขาอมตะ

" เช้งงง ! " เสียงดาบถูกชักออกมาทำให้โลกนับหมื่น ดวงดาราและเต๋าจำนวนมากฉีกขาด ทุกทักษะล้วนพลังทลายต่อหน้าอำนาจของดาบนี้ ฆ่าเทพและสังหารปีศาจนี้ทำให้สวรรค์และปฐพีต้องสั่นสะเทือน

บรรพชนจากนิกายทรงอำนาจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและรีบหยิบสมบัติหรืออาวุธทิ้งชิ้นออกมาป้องกันอย่างรวดเร็ว ทว่าดาบนี้ได้ตัดผ่านสมบัติและอาวุธทุกชิ้นออกจากกัน

" เคร้งง ! " อาวุธพรสวรรค์ของบรรพชนนั้นแตกหัก แม้ว่าดาบจะไม่ได้ตัดผ่านร่างกายของเขา การโจมตีของมันก็ยังส่งเขาปลิวออกไป ทำให้เกิดฝนเลือดและร่างกายของเขาบาดเจ็บอย่างรุนแรง ร่างกายของเขาเกือบจะถูกแยกออกจากกัน

" ลองชิมอีกสักครั้ง ! "  พลังงานในสายเลือดของเซียนฟานไม่ได้ลดลงหลังจากฟาดฟันออกไปหนึ่งครั้ง และเขายังสามารถปลดปล่อยได้อีกหนึ่งการฟาดฟันด้วยอำนาจของทรราชและกดขี่กว่าก่อนหน้านี้อีกด้วย

การเปิดใช้อาวุธจักรพรรดิระดับแท้จริงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่พลังงานในสายเลือดของเซียนฟานเพียงพอที่จะให้เขาใช้ได้ถึงสองครั้ง นี้บ่งชี้ได้ถึงความแข็งแกร่งที่ท้าทายสวรรค์ของเขา

บรรพชนนั้นหน้าซีดและต้องการจะหลบหนีจากการต่อสู้ครั้งนี้ เกราะอมตะของเซียนฟานเหมือนกับกระดองที่ไม่สามารถแตกได้ แต่ตอนนี้ยังมีอาวุธจักรพรรดิระดับแท้จริงปรากฏออกมาอีก นี้ก็เหมือนกับกับเขามีสองสมบัติจักรพรรดิระดับแท้จริง นอกจากนี้เกราะห้าธาตุยังไม่ได้ใช้พลังงานในสายเลือด การผสานของพวกมันทั้งสองน่ากลัวอย่างมาก

" ตูมม ! " การโจมตีที่สองของเซียนฟานทันใดนั้นก็ถูกหยุดได้ การปะทะกันของสองอำนาจนี้ทำให้เปลวไฟสาดกระตายไปทั่วชั้นฟ้า นี้ราวกับกำลังเผาไหม้ปฐพี

นี้คือความแตกต่างของสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับแท้จริง อาวุธเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งทีน่าสะพรึงกลัวดังนั้นการปะทะกันของพวกมันทั้งสองเพียงพอจะทำลายเขตปฐพี

" ฮ่าฮ่าฮ่า ! อาณาจักรภูเขาอมตะอย่าได้หยิ่งยโสเกินไป เจ้าคิดว่าเผ่าพันธ์ผีของพวกเราจะไม่มีใครอยู่ที่นี่รึไง ? " เสียงยที่เย็นชาและน่ากลัวดังออกมา บรรพชนคนหนึ่งปรากฏพร้อมกับชิ้นส่วนแมลงที่อยู่เหนือหัวของเขา ภายในมันคือราชันแมลงใต้

นี้คือบรรพชนจากเชื้อสายราชันแมลงด้วยอาวุธจักรพรรดิระดับแท้จริงของเขา เขาสามารถหยุดดาบกำราบปีศาจของเซียนฟานได้ บรรพชนจากเชื้อสายจักรพรรดิพร้อมด้วยอาวุธจักรพรรดิ แน่นอนว่าอำนาจของเขาอยู่เหนือจินตนาการของผู้คน

ทว่าเซียนฟานก็ยังคงเต็มไปด้วยความภูมิใจและคำรามอย่างไม่หวาดกลัว " ตาย ! " ดาบกำราบปีศาจถูกใช้ออกมาอีกครั้งพร้อมกับกลิ่นอายอันเป็นนิรันดร์ หนึ่งดาบของมันสามารถตัดผ่านได้ทุกสิ่งและพุ่งตรงไปยังบรรพชนราชันแมลง

" แสดงให้ข้าเห็นสิว่าเจ้าจะใช้มันได้อีกนานแค่ไหน ! " บรรพชนราชันแมลงยิ้มเย็นชา

สมบัติจักรพรรดิในมือของเขาระเบิดอำนาจออกมาและมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าดาบกำราบปีศาจของเซียนฟาน มันช่วยไม่ได้เพราะว่าเขาคือบรรพชน ระดับการบ่มเพาะของเขาสูงกว่าเซียนฟานมาก ในเมื่อทั้งสองมีสมบัติระดับเดียวกัน แน่นอนว่าเซียนฟานจะต้องเสียเปรียบ

บรรพชนจากนิกายทรงอำนาจก่อนหน้าเห็นเซียนฟานถูกกดดันจากบรรพชนราชันแมลงก็เข้าร่วมและคำราม " เด็กน้อย ถึงเวลาตายแล้ว ! "

เขาได้ปลดปล่อยทักษะทรงอำนาจพร้อมด้วยเจตนาฆ่า เขาต้องการใช้การโจมตีนี้ฆ่าเซียนฟานให้ย่อยยับ

" ตูมม ! " ขณะเดียวกัน การปะทะกันของสองอาวุธจักรพรรดิได้ก็ให้เกิดอำนาจที่ทำลายเต๋าสวรรค์ นอกจากบรรพชนแล้ว ผู้ฝึกตนระดับอื่นไม่สามารถเข้ามาใกล้ได้

เซียนฟานนั้นทรงพลังแต่ดาบกำราบปีศาจของเขากินพลังงานในสายเลือดเป็นอย่างมาก ไม่เหมือนกับเครื่องย้อนเวลาและดอกบัวรากราตรีของหลานอวิ๋นจู หลังจากสามดาบได้ถูกซัดออกไป พลังงานในสายเลือดของเซียนฟานจืดจางลง โดยเฉพาะหลังจากปะทะกับอาวุธจักรพรรดิของสองบรรพชน

" อามิตตาพุทธ ! " ทันใดนั้นรูปปั้นของพระพุทธรูปปรากฏขึ้น มันพุ่งเข้าสู่สนามรบอย่างรวดเร็ว

" ตูมม ! " ปรากฏเป็นรัศมีจักรพรรดิอีกหนึ่งอัน รูปปั้นพระพุทธรูปขนาดยักษ์นี้เป็นอาวุธจักรพรรดิและปะทะกับการโจมตีของบรรพชนอีกคนหนึ่ง คนที่เขามาช่วยบรรพชนราชันแมลง

" ตาย ! " บรรพชนคนนั้นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้อาวุธของเขาหยุดอาวุธจักรพรรดิชิ้นใหม่นี้

" ตูม ! " บรรพชนนั้นแข็งแกร่งพที่จะใช้อาวุธของเขาปะทะกับอาวุธจักรพรรดิชิ้นใหม่ ทว่าเขาก็ยังต้องล่าถอยออกไปหลายก้าว

บรรพชนของเผ่าพันธ์ผีทั้งสองประหลาดใจก่อนจะกลายเป็นโกรธและคำราม " เจียงฮวน หลวงจีนต้าชิ ! "

เป็นว่าอาวุธจักรพรรดิชิ้นใหม่นี้มาจากหลวงจีนต้าชิ ! ทว่าความจริงนี้ทำให้เผ่าพันธ์ผีล้วนโกรธเกรี้ยว เพราะว่าเจียงฮวนนั้นคือศิษย์จากบึงไร้เขตแดนและเป็นสมาชิกเผ่าพันธ์ผี แต่เขาก็ยังต่อต้านเผ่าพันธ์ของตัวเอง นี้เป็นเรื่องที่ำทให้คนอื่นโกรธ

" เด็กน้อย อย่าได้ลืมเผ่าของตัวเอง ! เจ้าเป็นเผ่าพันธ์ผีแต่ยังโจมตีพวกด้วยกันเอง - นี้เป็นการทรยศต่อเผ่าพันธ์ของเจ้า ! " บรรพชนคำรามด้วยความโกรธ

" ทรยศกับตูดข้านะสิ ! " ในเวลานั้นหลวงจีนต้าชิสบถจนไม่เหลือลักษณะของหลวงจีนอีกต่อไป " นี้ไม่เกี่ยวอะไรกับต้นกำเนิดของข้า ! สำหรับผู้ฝึกตน การใช้มนุษย์ไร้ทางสู้เป็นเครื่องสังเวยนี้มันช่างน่ารละอาย - มันเป็นความอับอายขายหน้าของเผ่าพันธ์ผี ! อาณาจักรบรรพชน ? หัวหน้าผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ ? ฮ่าฮ่าฮ่า ! ข้าคิดว่าพวกเขานั้นไม่ได้แบกความรับผิดชอบอะไรต่อการสังเวยครั้งนี้เลย !  "

" ตูม ! " ขณะที่เขากำลังตำหนิคนเหล่านั้น เขาก็ยังโจมตีอย่างไม่หยุดด้วยอาวุธจักรพรรดิ เขาเป็นลูกหลานของบึงไร้เขตแดนและผู้นำของพวกเขาต้องการส่งมอบบัลลังก์ให้กับเขาก่อนหน้านี้ - นี้เป็นการบ่งชี้ถึงความสามารถของเขาได้เป็นอย่างดี ตอนนี้เขาได้ใช้อาวุธจักรพรรดิอย่างดุร้าย ทำให้แม้แต่บรรพชนก็ยังต้องตื่นตระหนก แม้ว่าบรรพชนจะแข็งแกร่ง พวกเขาก็ยังเสียเปรียบเพราะไม่มีอาวุธจักรพรรดิของตัวเอง

บรรพชนนั้นกลายเป็นเกรี้นวโกรธและใช้อาวุธจักรพรรดิของเขาในการตอบโต้

ทันใดนั้นมันก็ได้แบ่งออกเป็นสามสงครามย่อย หลานอวิ๋นจูใช้เครื่องย้อนเวลาและดอกบัวรากราตรีกดดันบรรพชนเล็บจันทร์เสี้ยว ทำให้เขาต้องป้องกันเพียงอย่างเดียวและโกรธ !

เซียนฟานในอีกด้านหนึ่ง เขาได้ใช้ดาบกำราบปีศาจสู้กับบรรพชนราชันแมลง แต่สถานการณ์ของเซียนฟานดูจะแย่เล็กน้อย แม้ว่าเขาจะใช้สมุนไพรจำนวนมากพื้นฟูพลังงานในสายเลือดเพื่อใช้ดาบกำราบปีศาจอีก แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะชดเชยกับจำนวนที่ต้องใช้ อำนาจของสมบัติระดับแท้จริงกินพลังงานอย่างมาก

สุดท้ายคือหลวงจีนต้าชิพร้อมด้วยอาวุธจักรพรรดิของเขาได้ต่อสู้กับรรพชนของนิกายทรงอำนาจ แต่เขาก็ยังไม่ได้เปรีบมากนัก

" ตูม ! " สุดท้าย เนื่องจากขาดพลังงานในสายเลือด ดาบกำราบปีศาจอ่อนแอลงและเซียนฟานถูกบังคับให้ถอยโดยบรรพชนราชันแมลง

บรรพชนนั้นไม่ต้องการให้เซียนฟานมีโอกาสได้สู้กับดังนั้นเขาจึงใช้สมบัติล้ำค่าของเขาเอง " เด็กน้อย เจ้าจบสิ้นแล้ว ! " การโจมตีนี้ทำให้เทพยังต้องสั่น มันง่ายที่จะแยกบรรพชนเที่ยงธรรมออกเป็นสองส่วน

ดาบกำราบปีศาจไม่สามารถต้านทานแรงระเบิดดังกล่าวได้ แต่เซียนฟานได้ไม่ถอย เซียนฟานคำรามขณะที่เกราะอมตะห้าธาตุนั้นส่องประกายไปทั่วชั้นฟ้า

" ปังง ! " การระเบิดอำนาของสมบัติล้ำค่าจากบรรพชนนั้นสามารถทำลายดวงจันและดวงดาราหม่นแสง ทว่าเมื่อมันปะทะกับเซียนฟาน เกราะอมตะห้าธาตุของเซียนฟานนั้นท้าทายสวรรค์มากเกินไป มันถูกโจมตีจาสมบัติจักรพรรดิระดับแท้จริงแต่ยังปราศจากร่องรอย ! เซียนฟานปลิวกระเด็นจากแรงระเบิด

" ตาแก่ เจ้าเพียงลำพังยังไม่สามารถพอ ! " เซียนฟานหลังจากแรงระเบิดก็ค่อยๆสงบลงพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ย

แม้ว่าดาบกำราบปีศาจจะกินพลังงานในสายเลือดของเขาไปมาก แต่บรรพชนราชันแมลงก็ไม่ต่างกัน มันยังต้องจ่ายเป็นจำนวนมากถึงจะทำให้เขาปลดปล่อยการโจมตีจากอาวุธจักรพรรดิได้

" ตาย ! " เซียนฟานยิ่งสู้ก็ดูเหมือนจะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น อัจฉริยะที่หาตัวจับยากอย่างเซียนฟานจะกลัวการต่อสู้ได้อย่างไร ? เซียนฟานหยุดใช้ดาบกำราบปีศาจก่อนจะเปลี่ยนเกราะอมตะให้กลายเป็นหอก มันกวาดผ่านทุกสิ่งและมุ่งตรงไปยังบรรพชนราชันแมลง

บรรพชนเต็มไปด้วยความโกรธและเขาหยุดใช้สมบัติระดับแท้จริงเพระมันกินพลังงานมากเกินไป ด้วยเสียงตะโกนเขาใช้อาวุธพรสวรรค์ของเขาตอบโต้

" ปัง ! ปัง ! ปัง ! ปัง ! " ในอีกสนามรบหนึ่ง หลวงจีนต้าชิโจมตีด้วยอาวุธจักรพรรดิราวกับพายุ ทำให้หยินและหยางเริ่มการย้อนกลับ

ทว่า บรรพชนก็ยังสมกับเป็นบรรพชน แม้ว่าเขาจะถูกส่งปลิวไปพร้อมกับกระอักเลือด เขาก็ยังคงใช้สมบัติอื่นๆป้องกันการโจมตีจากหลวงจีนต้าชิ

ระดับการบ่มเพาะของเขาสูงกว่าหลวงจีนต้าชิมาก ดังนั้นแม้ว่าหลวงจีนจะมีอาวุธจักรพรรดิ แต่เขาก็ยังไม่สามารถฆ่าบรรพชนได้

บรรพชนนั้นกำลังเผชิญกับความยากลำบากก่อนที่เขาจะกรีดร้อง " เจ้าคนทรยศ ตายซะ ! " สมบัติทรงอำนาจพุ่งตรงไปยังหัวของหลวงจีนต้าชิพร้อมกับอำนาจในการบดขยี้

หลวงจีนต้าชิกลายเป็นตื่นตระหนกก่อนจะเรียกสมบัติจักรพรรดิกลับมาและใช้ทักษะจักรพรรดิคุ้มกันร่างกาย ก่อนหน้านี้เขาได้ใช้พลังงานในสายเลือดมากเกินไป ดังนั้นเขาจึงไม่มีอำนาจสู้กับและทำได้เพียงป้องกัน

" ตูม ! " หลวงจีนต้าชิถูกส่งปลิวไปด้วยการโจมตีจากบรรพชน แม้ว่าอาวุธจักรพรรดิจะคุ้มกันเขา แต่เขาก็ยังอาเจียนเป็นเลือด ดูเหมือนว่าเขาเองก็จะอ่อนแอไม่ต่างจากเซียนฟานแล้วในเวลานี้...