582

ตอนที่ 582 ภัยพิบัติใหญ่

" ท่านพ่อ ! " เด็กคนหนึ่งกรีดร้องขณะตื่นขึ้นและตกใจที่ตัวเองถูกดูดขึ้นไปบนชั้นฟ้า

เด็กชายพุ่งไปกอดพ่อของเขาอย่างรวดเร็ว ขณะที่ผู้เป็นพ่อโอบกอดลูกไว้อย่างสุดกำลัง

" ท่านแม่ , ท่านปู่.." เสียงกรีดร้องของเด็กหลายคนดังไปทั่ว ผู้ใหญ่และชายชราเองก็หวาดกลัวออกมาสุดหัวใจเช่นกัน

" เร็วเข้า คว้าเสาไว้ ! " ชายชราคนหนึ่งตะโกน จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสยอง

มีชายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามคนหนึ่งคว้าเตียงของเขาไว้แน่น แต่เขาก็ยังถูกดูดขึ้นไปบนฟ้า

ไม่นานจากนั้น มนุษย์มากกว่าสามแสนคนก็ถูกดูดเข้าไปในสมบัติที่เอาไว้จับพวกเขา

" นี้มันเกิดอะไรขึ้น ? " ผู้ฝึกตนที่อ่อนแอถูกดูดขึ้นมาและใบหน้าของเขาซีดขาวเหมือนกับมนุษย์

" เผ่าพันธ์ผี ! " พวกเขากรีดร้องขณะที่วิญญาณของพวกเขาวิ่งออกไปจากร่างและเห็นภาพเผ่าพันธ์ผีขนาดใหญ่ปรากฏบนอากาศ

คนเหล่านี้เต็มไปด้วยวงแหวนศักดิ์สิทธิ์รอบตัวและพลังงานในสายเลือด พวกเขาลอยอยู่ในอากาศราวกับเป็นเทพเซียนและใช้สมบัติจับมนุษย์และผู้ฝึกตนทั้งหมด

" เผ่าผีเถาวัลย์เขียว , นิกายปฐพีศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้ากำลังจะทำอะไรกับเมืองหินดำของข้า !? " ผู้นำเมืองมาพร้อมกับเสียงคำราม บรรพชนหินดำ และศิษย์มากกว่าร้อยขึ้นบินขึ้นไปยังท้องฟ้าด้วยความโกรธเกรี้ยว

มีเสียงคำรามดังออกมาจากข้างบน " พวกเรานั้นไม่ได้มีความแค้นกัน แต่พวกเราไม่มีทางเลือกนอกจากปฏิบัติตามคำประกาศเจ้าสวรรค์ พวกเจ้าอยู่ฝั่งเดียวกับพวกเราหรือว่าพวกเจ้าอยากจะถูกดูดไปด้วย ! "

บรรพชนหินดำมองไปยังเหยื่อก่อนหน้าและคำรามด้วยความโกรธ " นิกายปฐพีศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้ากดขี่พวกข้าเกินไปแล้ว ! หากจะนำคนของข้าไป เจ้าจะต้องถามหอกในมือของข้าก่อน ! "

" ย่อยได้ ตามที่เจ้าต้องการ " เสียงเย็นชานั้นตอบกลับมา พร้อมกับฝ่ามือขนาดยักษ์ที่ถูกฟาดลงมาราวกับจะทำลายเมืองทั้งหมด

" เข้ามา ! " บรรพชนหินดำคำรามลั่น หอกของเขาทันใดนั้นก็พุ่งขึ้นบนชั้นฟ้าด้วยอำนาจที่กดขี่

" ตูม ! "ฝ่ามือนั้นสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อปะทะกับความรุงแรงของหอก ก่อนจะพลักดันกลับไปอย่างโหดร้าย

" ปังงง ! " บรรพชนหินดำไม่สามารถหยุดฝ่ามือนี้ได้ มีเสียงกระดูกแตกหักไปทั่ว เขาปลิวออกไปพร้อมกับเลือดสด

ผู้เชียวชาญจากเมืองหินดำเข้าไปดูอาการของเจ้าเมืองพวกเขาและประคอง " ท่านผู้นำ ! "

" ปกป้องเมืองหินดำ ! " บรรพชนหินดำออกคำสั่งขณะที่บาดเจ็บอยู่

" ไม่มีประโยชน์ ! " ผู้เชียวชาญที่อยู่เหนือชั้นฟ้าขึ้นไปส่งเสียงเย็นชา ด้วยเสียงระเบิดที่น่าสยดสยงอดังออกมา พร้อมกับหอกที่ถูกฟาดออกไป มันทะลุผ่านอุปสรรคทั้งหมด บรรพชนหินดำและศิษย์ของเขาพยามสู้กับด้วยอำนาจหอก แต่พวกเขาไม่สามารถหยุดการระเบิดนี้ได้

เสียงกรีดร้องที่โหยหวนดังออกมา ภายในพริบตาผู้เชียวชาญเมืองหินดำตายด้วยหอกนี้

บรรพชนหินดำคำรามด้วยความโกรธและกรีดร้อง " ตาย ! " บรรพชนหินดำได้ใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดเพื่อที่จะสังหารคนบนท้องฟ้า

" ปังง ! " สุดท้าย บรรพชนหินดำก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ หลังจากผ่านไปสามกระบวนท่า เขาก้ถูกตรึงด้วนหอกศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าหอกจะปักร่างกายของเขาอยู่ เขาก็ยังไม่กลัวที่จะเผชิญกับความตาย

" พวกไม่รู้ขีดจำกัดของตัวเอง" ตัวตนบนชั้นฟ้ามองไปยังบรรพชนหินดำด้วยแววตาไร้อารมณ์และเอ่ย " นำพวกมนุษย์ทั้งหมดกลับไป ! หัวหน้าผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์กำลังรอคอยการสังเวยเลือด ! "

ผู้เชียวชาญผีส่วนที่เหลือการเป็นมีชีวิตชีวาหลังจากได้รับชัยชนะ พวกมันหยิบกระเป๋าออกมาและเริ่มดูดมนุษย์และผู้ฝึกตนต่อ

เสียงกรีดร้องดังออกมาจากภายในเมืองอย่างต่อเนื่อง มนุษย์นั้นไม่รู้ว่าหายนะอะไรที่พวกมันกำลังเผชิญ พวกเขาพยามคว้าทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นเสาหรือต้นไม้ ทว่ามันก็เปล่าประโยชน์ มนุษย์จะสู้กับผู้ฝึกตนได้อย่างไรกัน ?

ผู้ฝึกตนภายในเมืองรีบหลบหนีออกจากเมืองอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นสถานการณ์เลวร้าย แต่พวกเขาไปได้ไม่ไกลก็ต้องหยุดลง ด้านหน้าของพวกเขาเป็นสองนิกายทรงอำนาจพร้อมกับศิษย์จำนวนมาก - ยากที่จะหลบหนี

อีกกลุ่มหนึ่งระเบิดเสียงคำรามออกมา และพยามใช้แรงทั้งหมดเพื่อช่วยคนของตน แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ตัวตนทรงอำนาจทำลายคนกลุ่มนี้เพียงการสะบัดมือของพวกเขา

* * *

เมืองกลิ่นใต้ อีกหนึ่งเมืองใหญ่ในชายแดนใต้ เป็นเมืองที่มีความเป็นมาหลายล้านปี พวกเขามีประชากรมากกว่าห้าแสนคนและส่วนใหญ่เป็นมนุษย์

มนุษย์นั้นร่วมมือกันเพื่อให้เมืองกลิ่นใต้เจริญรุ่งเรือง มันมีผู้ฝึกตนมากกว่าสี่หมื่นคนในเมืองนี้ และไม่ได้ขาดแคลนองค์รักษ์เทพสวรรค์และราชันเทพสวรรค์

" ตูม ! " ก่อนที่ประชาชนจะลุกออกจากเตียงในตอนเช้า มันราวกับชั้นฟ้าได้พังทลาย ม่านป้องกันสูญหายอย่างสมบูรณ์ และมนุษย์ในเมืองถูกดูดขึ้นไปบนท้องฟ้า

มีเพียงไม่กี่คนที่กำลังหลับอยู่ขณะที่พวกเขาโดนดูดขึ้นไปบนท้องฟ้า หนึ่งในนั้นตื่นมาและตะโกน " นี้มันเรื่องบ้าอะไรกัน ?! "

" มารดามันเหอะ ! " พวกเขาเสียสติในสถานการณ์ปัจจุบัน

มีสมบัติที่เป็นหลุมดำที่น่ากลัวปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าและดูดประชากรนับแสนเข้าไป

" ท่านพ่อ ! ท่านแม่ ! " ภายในเวลาสั้นๆ เสียงเด็กร้องไห้ดังไปทั่ว

" ฮัวเอ๋อร์ ! " บิดาคนหนึ่งพยามคว้าจับลูกชายของเขาแต่ไม่สามารถทนแรงดึงดูดจากด้านบนได้ บิดาและมารดากรีดร้องด้วยความหมดหวัง แม้ว่าพวกเขาจะจับกันไว้แได้ แต่พวกเขาก็ยังล้มเหลวในการคว้าลูกของพวกเขา

กลุ่มของผู้ฝึกตนวิ่งออกมาและตะโกนด้วยความโกรธ " ใครมันกล้าทำเช่นนี้ ? " พวกเขาพรุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและนำสมบัติออกมาจะทำลายหลุมดำขนาดใหญ่

" ฮึ่ม ! " ทว่าไม่นานก็มีคนปรากฏออกมาจากหลุมดำ เขามีปีกกระพือและมีชิ้นส่วนงอกออกมาจากหน้าผาก ก่อนจะส่งชิ้นส่วนนี้บินออกไป

" อ้ากกก ! " เสียงกรีดร้องดังออกมาขณะที่แมลงตัวนี้เจาะผ่านร่างกายของคน เขาตกลงไปยังพื้นดินด้วยร่างกายที่ผุพังและมีหนอนจำนวนมากกัดกินร่าง

เห็นแมลงฆ่าผู้ฝึกตนไปเป็นจำนวนมากคนที่เหลือหนาวสั่นไปถึงกระดูก พวกเขากรีดร้องออกมาด้วยความโกรธและมองขึ้นไปบนท้องฟ้า " เชื้อสายราชันแมลง ! "

"  เชื้อสายราชันแมลง ! เจ้าอย่าได้คิดว่าจะได้ออกไปจากที่นี่ " ราชันเทพสวรรค์คนหนึ่งกู่ร้องพร้อมกับสมบัติของเขาและพุ่งเข้าไปหวังจะหยุดการกระทำทั้งหมด

ในเวลาเดียวกัน แสงโลหิตก็ส่องลองมาจากท้องฟ้าพร้อมด้วยกลิ่นอายจักรพรรดิที่กวาดผ่านทุกสิ่ง

" ปังง ! " มันทะลุศีรษะของราชันเทพสวรรค์คนนี้ไปก่อนที่เขาจะสั่นกระตุก

" สมบัติจักรพรรดิอมตะระดับชีวิต ! " ผู้คนในเมืองที่เห็นราชันเทพสวรรค์ตายด้วยแสงโลหิตนั้นอุทานออกมา

" มันยังไม่สายเกิดนไปที่จะยอมจำนน ! " เชื้อสายราชันแมลงที่อยู่ด้านบนเอ่ย " ไม่เช่นนั้นชะตากรรมของพวกเจ้าจะเลวร้ายยิ่งกว่าตาย ! " แมลงขนาดใหญ่เหนือหัวของเขาขยับราวกับจะบินออกมาได้ทุกเมื่อ

ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่รู้สึกหนาวสั่นเมื่อคิดถึงราชันแมลงใต้ที่น่ากลัว ราชันเทพสวรรค์จากยุคเก่าเอ่ยถามอย่างจริงจัง " เมืองกลิ่นใต้ไปทำอะไรให้กับนิกายเจ้า ทำไมถึงมาทำกับพวกเราเช่นนี้ !? "

" พวกเราเชื้อสายราชันแมลงไม่ได้มีความขัดแย้งใดกับเมืองกลิ่นใต้ " หนึ่งในพวกมันเอ่ยก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง " แต่ฝ่าบาท ท่านเจ้าสวรรค์ ได้มีคำประกาศลงมาและพวกเราไม่กล้าฝ่าฝืน นอกจากนี้...มนุษย์ทุกคนสมควรตาย ! " เขาเอ่ยพร้อมกับเจตนาฆ่าที่น่าสยดสยอง

มีเหตุผลว่าทำไมคนคนนี้จากเชื้อสายราชันแมลงถึงเกลียดชังมนุษย์มาก อย่างแรกก่อนหน้าไม่นาน หลี่ฉีเย่ได้ฆ่ายอดเซียนผีแมลง ศิษย์ของพวกเขา อย่างที่สองหลี่ฉีเย่ทำลายระฆังปีศาจ อาวุธของพวกเขา ในที่สุดเชื้อสายราชันแมลงก็ต้องใช้เงินจำนวนมากฟื้นฟูระฆังปีศาจ แต่มัน็ยังได้รับความเสียหายและอำนาจลดลง

ความเกลียดชังที่พวกเขามีต่อหลี่ฉีเย่นั้นลึกมาก ดังนั้นมันเป็นความอัปยศที่พวกเขาไม่สามารถแก้แค้นเพราะหลี่ฉีเย่ตายในเส้นทางแห่งความตาย ตอนนี้เมื่อท่านเจ้าสวรรค์ต้องการมนุษย์เพื่อสังเวยเลือด เชื้อสายราชันแมลงจึงยินดีที่จะทำตาม เขามายังเมืองกลิ่นใต้เพื่อจับมนุษย์ทุกคนและแก้แค้น

" หัวหน้าผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ต้องการใช้การสังเวยเลือด หากพวกเจ้าทั้งหมดยอมจำนน ข้าจะทำให้พวกเจ้าพ้นจากความเจ็บปวด ! " เขามองไปยังมนุษย์และรอยยิ้มที่น่ากลัว

ผู้ฝึกตนเมืองกลิ่นใต้โกรธหลังจากได้ยินเรื่องนี้ " พวกเรายินดีตายด้วยวิธีอื่น อย่าได้เสียเวลาพูดกับเจ้าสารเลวนี้ ! "

หนึ่งในราชันเทพสวรรค์นำพาผู้เชียวชาญจำนวนมากพุ่งขึ้นสู้ชั้นฟ้าอีกครั้งและคำราม " ฆ่า ! "

พวกเขาต้องการสู้เสี่ยงตายกับเชื้อสายราชันแมลง แลกกับโอกาสในชัยชนะ

" พวกโง่ ! " เชื้อสายราชันแมลงฉีกร้อยยิ้มน่าเกลียดก่อนจะปล่อยแมลงจากหน้าผากของพวกเขา

ในเวลาเดียวกัน ตัวตนที่ยิ่งใหญ่จากเชื้อสายอื่นๆได้ปรากฏ พวกเขามีผู้อาวุโสบางคนเป็นบรรพชน

พวกเขาลงมือพร้อมกับแมลงของพวกเขา แมลงเหล่านั้นได้เริ่มล่าสังหาร เกิดเป็นฉากที่น่ากลัว

" อ้ากกก ! "  เสียงกรีดร้องดังออกมาอย่างต่อเนื่องเมื่อผู้ฝึกตนคนหนึ่งร่วงลงมา โชคดีที่เขาตายทันที แต่บางคนก็โชคร้ายไม่ตายและรอเวลาให้แมลงกัดกิน มันเป็นชะตากรรมที่น่าสยองและโหดเหี้ยมอย่างมาก บางคนต้องเฝ้าดูร่างกายพวกเขาถูกกัดจนตาย ผู้เชียวชาญบางคนไม่สามารถทนได้ก็ต้องฆ่าตัวตายแทน....