579

ตอนที่ 579 หัวหน้าผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์

สำหรับผู้ฝึกตน เส้นหนี่กงทำให้มีได้สูงสุดเพียงสิบสองวงแหวนเท่านั้น การเปิดมากกว่านี้จะเป็นการทำลายเส้นหนี่กงและวงแหวนอื่นๆ

ในเวลานี้ เสียงคำรามพร้อมกับสิบสองวงแหวนได้ปรากฤฏขึ้น เมื่อวงแหวนเปิดมันมีตอไม้ที่ดูแห้งลอยออกมา นี้คือตอไม้ที่เขาได้รับมาจากเกาะนับพัน

ในเวลานี้ รากนับพันได้ยึดติดกับเส้นหนี่กงของหลี่ฉีเย่ขณะที่รากสีเขียวได้จุ่มลงไปในบ่อ รากใหม่เหล่านี้เป็นเหมือนหอกศักดิ์สิทธิ์ที่ทะลวงไปยังส่วนลึกของบ่อ ไม่นานนักรากเหล่านี้ก็อยู่ภายใต้คำสั่งของหลี่ฉีเย่

รากใหม่เหล่านี้ได้ดูดซึมน้ำในบ่อและส่องผ่านมายังเส้นลมปราณของหลี่ฉีเย่อย่างรวดเร็ว

หลังจากดูดซับแก่นแท้สำคัญภายในบ่อ หลี่ฉีเย่ก็สั่นสะท้านขณะที่เส้นหนี่กงของเขาก็เริ่มบวมขึ้น

" ได้เวลาแล้ว ! " หลี่ฉีเย่รู้ตื่นเต้นก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก พลังงานในสายเลือดของเขาระเบิดออกเป็นทะเลโลหิตขณะที่วงแหวนชีวิตหมุนวน สิ่งเหล่านี้ส่งพลังให้กันและกันทำให้เขาสามารถดูดแก่นแท้จากน้ำได้บ่อได้มากขึ้น

ในเวลาเดียวกัน ร่างกายของเขาก็ยังเปล่งเสียงที่น่าสะพรึงกลัว เนื่องจากหายนะกายาและกายามารกำลังถูกกำราบด้วยอำนาจของกายาอเวจีอมตะ

****

การมาถึงของหัวหน้าผู้พิทักษ์ เป็นทั่วหลุมฝังศพแห่งลางร้าย

แม้ว่าหัวหน้าผู้พิทักษ์จะเข้าสู่หลุมฝังศพแห่งลางร้ายอย่างไม่เอิกเริก แต่การเป็นผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรบรรพชนทำให้เรื่องเช่นนี้เป็นเรื่องยากที่จะปิด ภายที่น่าอัศจรรย์ปรากฏขึ้นยามเขาเหยียบลงพื้นดินมา มีทั้งเมฆสีทองและกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ ยุดสอดเต๋าพร้อมด้วยเสียงร้องของฟินิกซ์ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขา

หัวหน้าผู้พิทักษ์นั้นสวมเกาะศักดิ์สิทธิ์ซึ่งทำให้เขามีกลิ่นอายที่สง่างามและน่ากลัว รัศมีของความน่าเกรงขามกระจายออกมาทุกย่างก้าว เมื่อเขาเคลื่อนไหว ดวงดารา ปฐพีและสวรรค์ล้วนติดตามเขา

อำนาจที่ทา้ทายสวรรค์ยามปรากฏตัวก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ทุกคนหวาดกลัว แม้แต่ผู้นำนิกายในตำนานก็ยังล่าถอยเมื่ออยู่ต่อหน้าตัวตนระดับนี้ นอกจากนี้ หัวหน้าผู้พิทักษ์ยังมีอาณาจักรบรรพชนสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง นั้นหมายความว่าตัวตนนิรันดร์ก็ยังไม่กล้ายั่วยุเขา

บรรพชนทรงอำนาจจากเมืองบรรพชนนั้นออกมาตอนรับเขา มันไม่สำคัญว่าผู้พิทักษ์คนนี้จะแข็งแกร่งหรือไม่ เนื่องจากมันเป็นตัวแทนของอาณาจักรบรรพชน พวกเขาจะต้องดูแลแขกคนนี้อย่างดี

ผู้นำเมืองบรรพชนนั้นเป็นตัวตนที่น่าประทับใจ เขานั้นมีชีวิตอยู่มาหลายรุ่น แต่พลังงานในสายเลือดของเขาก็ยังคงน่ากลัว หัวหน้าผู้พิทักษ์ไม่ได้แข็งแกร่งน้อยไปกว่าผู้นำเมือง แต่เขานั้นมาจากอาณาจักรบรรพชน แม้แต่ผู้นำเมืองก็ยังไม่กล้าละเลยเขา

ผู้ฝึกตนเผ่าพันธ์ผีบางกลุ่มมองฉากตรงหน้าอย่างตื่นตระหนกและเอ่ย " ผู้นำเมืองบรรพชนเพียงลำพังก็น่ากลัวมากอยู่แล้ว แต่ตอนนี้หัวหน้าผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ก็ยังอยู่ที่นี่ ! ใครยังจะกล้าปะทะกับเขาในสถานการณ์เช่นนี้อีก ? ข้าคิดว่าแม้แต่ผู้นำนิกายในตำนานก็ยังคิดอย่างงมากหากจะทำเช่นนั้น "

ราชันผีคนหนึ่งส่ายหัวและเอ่ย " คิดหนักอย่างนั้นรึ ? มีเพียงพวกที่ต้องการจะฆ่าตัวตายเท่านั้นที่จะลงมือในช่วงเวลานี้ "

แม้ว่าอาณาจักรบรรพชนนั้นจะเป็นของเผ่าพันธ์ผีและมีข่าวลือว่าบรรพบุรุษเผ่าพันธ์ผีหลับใหลอยู่ที่นั้น เชื้อสายจำนวนมากโดยเฉพาะเชื้อสายจักรพรรดิ ก็ยังไม่เชื่ออย่างชัดเจน

เชื้อสายอื่นๆดูเหมือนจะให้การตอนรับและเคารพอาณาจักรบรรพชนหากมองจากด้านนอก แต่พวกมันเต็มไปด้วยความระวังและการต่อต้าน

ธรรมชาติของนิกายเหล่านี้ไม่ต้องการให้ตัวตนระดับนี้มายุ่งหรือสั่งการธุระของพวกเขา โดยเฉพาะเชื้อสายจักรพรรดอย่างบัลลังก์หมื่นกระดูก

ผู้นำเมือง นำหัวหน้าผู้พิทักษ์ไปยังค่ายของเขา หลังจากหัวหน้าผู้พิทักษ์นั่งลง ผู้นำเมืองก็สั่งให้คนอื่นออกไป และเหลือพวกเขาเพียงสองคน

หัวหน้าผู้พิทักษ์ไม่ได้แสดงออกอย่างหยิ่งยโสและถามอย่างสุภาพ " ท่านผู้นำเมือง การเตรียมการสำหรับเกาะที่สูญหายเป็นอย่างไรบ้าง ? "

ผู้นำเมืองเอ่ย " เรียนท่านหัวหน้าผู้พิทักษ์ พวกเขาไม่สามารถเข้าไปได้ในตอนนี้ หมอกนั้นหนาเกินไป อย่างที่สองก็คือบรรพชนของพวกเราทันทีที่เข้าไปที่นั้น "

" แล้วเมื่อไหร่พวกเราจึงจะสามารถเหยีบยเท้าลงไปที่นั้นได้ ? " หัวหน้าผู้พิทักษ์ถามด้วยน้ำเสียงกดขี่

ผู้นำเมืองคิดอยู่ครู่ก่อนจะเอ่ย " ในความคิดข้า หลุมฝังศพแห่งลางร้ายลดหมอกในเกาะแห่งนั้นได้ และมันก็น้อยลงเรื่อยๆ ด้วยเวลานี้พวกเราจะเหยียบลงบนเกาะนั้นได้ก่อนหลุมฝังศพปิดลง "

" พวกเราไม่มีเวลาแล้ว " หัวหน้าผู้พิทักษ์ส่ายหัวเอ่ย " พวกเราจะต้องเข้าไปในเร็วที่สุด เพราะมีหลายสิ่งที่เราต้องทำ หากรอจนหมอกจางไป ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถทำธุระให้เสร็จก่อนหลุมฝังศพปิดได้ "

ผู้นำเมืองตอบอย่างระวัง " หัวหน้าผู้พิทักษ์ พวกเราไม่สามารถทำอย่างไรกับเรื่องนี้ได้ ท่านเองก็สามารถเห็นได้ว่าหมอกนั้นทรงพลังและมีคำสาปทีน่ากลัว คนที่สร้างคำสาปนี้จะต้องเป็นตัวตนที่ก้าวผ่านยุคเวลาเพื่อไม่ให้คนอื่นเข้าไปในเกาะ พวกเราไม่มีทางทำลายคำสาปนี้ได้นอกจากรอ "

" ผู้นำเมือง ข้าเกรงว่าพวกเราจะไม่มีเวลารอ เรื่องนี้ไปถึงฝ่าบาทแล้ว ท่านเจ้าสวรรค์ ท่านออกคำสั่งกับข้าให้จัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด "  หัวหน้าผู้พิทักษ์เอ่ยเสียงจริงจัง " ผู้นำเมืองข้าไม่ได้พยามจะกดดันท่าน เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ ฝ่าบาทต้องการให้ข้าเร่งดำเนินการเรื่องนี้ โปรดเข้าใจได้ด้วย "

" เรื่องนี้ได้ไปถึงหัวของฝ่าบาทแล้ว ? " การแสดงออกของผู้นำเมืองเปลี่ยนไป เขานั้นเห็นท่านเทพสวรรค์เพียงพริบตาเดียว แต่เขาก็ตระหนักได้อำนาจของท่านเจ้าสวรรค์เป็นอย่างดี

" ถูกต้อง ! ท่านเจ้าสวรรค์บอกให้ข้ามาเร่งดำเนินการเรื่องนี้ หากไม่ใช่ความจริงที่ว่ายังไม่ถึงเวลาที่ประตูจะเปิด ท่านเจ้าสวรรค์จะลงมาที่นี่ด้วยตัวเอง " หัวหน้าผู้พิทักษ์กล่าวอย่างจริงจัง

ผู้นำเมืองหวาดกลัวออกมาจากจิตใจ เจ้าสวรรค์ลงมาด้วยตัวเอง - สิ่งนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และจะต้องเกิดความหวาดกลัวอย่างมากหากข่าวนี้หลุดออกไป

" ท่านหัวหน้าผู้พิทักษ์ อะไรอยู่ภายในเกาะที่สูญหายกันแน่ ? " ผู้นำเมืองเอ่ยถาม เขานั้นไม่รู้ว่าอะไรอยู่ที่นั้น

" ผู้นำเมือง มันมีบางเรื่องที่ไม่รู้จะดีกว่า รู้มากไปอาจจะไม่ใช่ผลดีต่อท่าน " หัวหน้าผู้พิทักษ์มองผู้นำเมืองและเอ่ย

ผู้นำเมืองยิ้มอย่างขมขื่นและเอ่ย " หากเป็นเช่นนั้น ข้าจะไม่เอ่ยถามให้มากเรื่องอีกต่อไป  "

หัวหน้าผู้พิทักษ์ลดเสียงที่กดขี่ของเขาลงและเอ่ย " น้องชายเป่ยพวกเรารู้จักกันมานานแล้วดังนั้นไม่ต้องวางตัวไป ข้าไม่สามารถพูดอะไรได้และทำตามคำสั่งของท่านเจ้าสวรรค์ ข้าเกรงว่าหากมีอะไรเกิดขึ้น ตัวตนระดับสูงจะปรากฏออกมา  "

หัวหน้าผู้พิทักษ์นั้นมีความรู้สึกที่ดี แม้ว่าเขาจะมาจากอาณาจักรบรรพชน ผู้นำเมืองก็ยังเมืองก็ยังให้การตอนรับเขาอย่างดี สถานะของเขาไม่ได้สูงกว่าผู้นำเมือง หากเขาต้องการให้เรื่องทุกอย่างภายในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ราบรื่นเขายังต้องพึงพาผู้นำเมือง ดังนั้นเขาจึงทำทุกอย่างอย่างสุภาพ

" ท่านหัวหน้าผู้พิทักษ์สุภาพเกินไปแล้ว อย่างที่ท่านกล่าว พวกเราเป็นสหายกันมานานไม่จำเป็นต้องวางตัวใดๆ " ผู้นำเมืองเอ่ยอย่างรวดเร็ว " ข้าเพียงลองถามดู ไม่มีอะไรมากกว่านั้น "

หัวหน้าผู้พิทักษ์ส่ายหัวและเอ่ย " ข้ากล่าวตามตรง ข้าเองก็ยังไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในเกาะ นี้มีเพียงท่าเจ้าสวรรค์เท่านั้นที่รู้ ฝ่าบาทสั่งให้ข้ามาทีนี่และตรวจสอบทุกการเปลี่ยนแปลงของเกาะ เรื่องนี้มีความสำคัญมากและเราจะให้น้ำหนักมันมากที่สุด หากพวกเราสามารถทำมันได้ ข้าจะทุ่มเทสนับสนุนน้องเป่ยให้ถึงที่สุด ! "

ผู้นำเมืองรีบกล่าวอ่อนนอม " ท่านหัวหน้าผู้พิทักษ์ให้เกียรติข้าเกินไปแล้ว หากท่านต้องการสิ่งใดขอให้บอก ธุระของท่านก็เหมือนธุระของข้า "

" พวกเราไม่สามารถรอให้หมอกจางหายไปได้เองและต้องเข้าไปในเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ก่อนที่หลุมฝังศพจะปิด พวกเรายังต้องการเวลาติดต่อกับท่านเจ้าสวรรค์ หลังจากเข้าไปที่นี่ พวกเราก็ต้องทำอีกครั้ง ทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลา ดังนั้นพวกเราจะต้องรีบกำจัดคำสาปออกไปให้เร็วที่สุด ! "