574

ตอนที่ 574 พบกับเกาะที่สูญหายอีกครั้ง

นี้เป็นเกาะเดียวกับที่ปรากฏในทะเลและมีคนจำนวนมากต้องการสำรวจ เกาะที่สูญหายที่ปกคลุมไปด้วยหมอก แต่มันก็เบาบางกว่าที่เคยเป็นอยู่มาก ราวกับหมอกกำลังจะหายไปในอีกไม่นาน

" เกาที่สูญหาย " หลี่ฉีเย่พึมพำขณะที่เขามองที่มัน หลานอวิ๋นจูมองไปที่เกาะก่อนจะกลับมามองหลี่ฉีเย่คนที่ยืนด้านข้างและเอ่ยถาม " นี้คืออีกหนึ่งเป้าหมายที่ท่านมาที่นี่ใช่หรือไม่ ? "

ย้อนกลับไปยังเกาะนับพัน นางนั้นได้ติดตามหลี่ฉีเย่และเห็นสิ่งที่เขาทำก่อนหน้า แม้ว่านางจะไม่ได้เห็นเกาะที่ปรากฏด้านนอกด้วยตัวเอง นางก็คาเดาได้ว่ามันคงไม่ได้ปรากฏขึ้นโดยปราศจากเหตุผลและต้องมีบางสิ่งเกี่ยวข้องกับหลี่ฉีเย่

หลังจากมันหายไป หลี่ฉีเย่ก็ต้องการเข้าไปยังหลุมฝังศพแห่งลางร้าย ดังนั้นนางจึงรู้ว่าเขาเข้ามาตามหามันเป็นพิเศษ

" ใช่ ! ข้าต้องการะเกาะนี่ ! " หลี่ฉีเย่พยักหน้าเอ่ย เขาจ้องมองไปยังหมอกที่ปกคลุมทั่วเกาะก่อนจะเอ่ย " มันดูเหมือนว่าหมอกเหล่านี้จะหายไปก่อนที่หลุมฝังศพจะปิดลง นี้หมายความว่าข้าจะต้องไปที่นั้น "

หลานอวิ๋นจูพบว่ามันแปลกที่เขาให้ความสำคัญกับเกาะดังกล่าว จึงเอ่ยถาม " ที่เกาะนั้นมีอะไร ? สมุนไพรอมตะที่แท้จริง ? สมบัติอมตะ ? คัมภีร์ลับ ? หรือสัตว์ในตำนาน ? "

มีตำนานมากมากเกี่ยวกับเกาะนี้ บางคนสาบายว่าเคยเห็นมังกรทองคำรามเหนือชั้นฟ้าและฟินิกซ์ศักดิ์สิทธิ์ ฉากนี้เป็นความจริงมากกว่าภาพลวงตา และเพราะเรื่องนี้ผู้คนจึงคาดเดาว่าที่เกาะนี้อาจจะมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อย่างมังกรและฟินิกซ์อยู่

" ผิดทั้งหมด " หลี่ฉีเย่หรี่ดวงตาของเขาและเอ่ย " หากมีสิ่งหนึ่งที่จะอยู่บนเกาะนั้นได้ สิ่งนั้นจะเป็นตัวตนที่ท้าทายสวรรค์และน่ากลัวเป็นอย่างมาก "

" น่ากลัวขนาดไหน ? " หลานอวิ๋นจูถามอย่างตกตะลึงหลังจากเห็นสีหน้าของหลี่ฉีเย่

" ในขอบเขตที่อธิบายได้ ตัวตนของมีเพื่อจะฆ่าเทพที่แท้จริงและตัวตนอมตะ ! มันไม่ใช่อาวุธแต่ทรงอำนาจมากกว่านั้น "

หัวใจของหลานอวิ๋นจูเต้นขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ตัวตนแบบใดกันที่มีคำอธิบายเช่นนี้ ? ยังจะมีสิ่งที่ฆ่าเทพที่แท้จริงและตัวตนอมตะอยู่บนโลกนี้ด้วย ?

" เอาละสาวน้อย เจ้าไม่สามารถหยุดยั้งสามีที่กำลังออกไปได้แล้ว " หลี่ฉีเย่กล่าวกับหลานอวิ๋นจู " ตรงนี้ก็ไกลพอแล้ว ข้าจะเข้าไป วันนั้นไหลไปเรื่อยๆและข้าช้ามากแล้ว มันจะเป็นเรื่องเสียเปล่าหากหลุมฝังศพได้ปิดลง "

หลานอวิ๋นจูมองไปที่เขาและเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่นางไม่เอ่ยและกดริมฝีปากจนแตก มีหลายคำที่นางต้องการเอ่ยแต่ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน นางนั้นเอื้อมมือไปกอดคอเขาและจูบเขาอย่างรวดเร็ว มันเป็นจูบที่ไร้เดียงสาแต่เต็มไปด้วยความกล้าหาญและเด็ดขาด

หลี่ฉีเย่ยกคางของนางขึ้นก็มอบจูบที่หอมหวามกลับไป ลิ้นของเขาสัมผัสลิ้นที่อ่อนหวาดของนาง ทั้งสองนั้นแลกกันสัมผัสด้วยลิ้นอย่างหลงใหลก่อนที่จะแยกจากกันเป็นเวลานาน

นางพลักเขาออกขณะที่ลมหายใจยังเร่งร้อน สายตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตาและเอ่ย " ข้าจะรอท่านกลับมา อย่าได้ตายที่นั้น !  "

หลี่ฉีเย่อมยิ้มก่อนจะลูบไปบนแก้มของนางอย่างแผวเบา " อย่ากังวล แม้แต่จ้าวนรกยังไม่มีปัญญาเอาชีวิตข้า " จากนั้นเขาก็หันหลังและจากไป

หลานอวิ๋นจูยืนที่เดิมมองร่างเขาที่กำลังหายไปพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึก สิ่งเดียวที่นางทำได้คืออธิษฐานให้เขาปลอดภัย

หลี่ฉีเย่ลงมาจากยอดเขาและมุ่งหน้าเข้าสู่ป่าช้า ในเวลานี้เขาไม่ใช่เพียงคนเดียวจะเข้าไปยังมีคนจำนวนมากอยู่ที่นี้ บางคนมาที่นี่เพื่อดูเรื่องสนุกสนามและป่าช้าสวรรค์ในตำนาน ขณะที่บางคนพยามเข้าไปในเส้นทางแห่งชีวิต นอกจากนี้ยังมีผู้คนที่ได้ยินเกี่ยวกับเกาะที่สูญหายและมาที่นี่เพื่อดู

ขุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่ของดินแดนเมฆเหินเป็นกลุ่มแรกที่พบเกาะที่สูญหาย ขุมอำนาจจำนวนมากล้วนอยากเข้าไปในนั้นเพราะว่าพวกเขาเห็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาเชื่ออย่างแท้จริงว่าภายในนั้นจะต้องมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อยู่

ดังนั้นหลังจากได้ยินข่าว พวกเขาจะรีบมาที่นี่และต้องการปีนขึ้่นไปยังยอดเขาเพื่อที่จะดูสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ หากพวกเขาสามารถจับไข่ของพวกมันกลับมาได้ พวกเขาจะกลายเป็นคนรวยในชั่วข้ามคืน

ทว่าแผนการของพวกเขานั้นไร้ประโยชน์ เพราะมีเชื้อสายที่ทรงพลังคุ้มกันป่าช้าอยู่ ไม่มีใครได้รับอนุญาติให้ปีนขึ้นไปยังเกาะที่สูญหาย

เชื้อสายนี้คือเมืองบรรพชนที่ได้รับการช่วยเหลือจากประตูหยินหยาง มันไม่แปลกที่ทั้งสองจะเดินทางมาพร้อมกันเพราะชานหยางลูกชายของปรมจารย์หยินหยาง เป็นผู้สืบทอดของอาณาจักรบรรพชน

ขุมอำนาจอื่นๆนั้นพอไม่ใจอย่างมาก แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยมันต่อหน้าเมืองบรรพชน

เมืองบรรพชนคือใคร ? มันคือเชื้อสายที่ขึ้นตรงต่ออาณาจักรบรรพชนผู้ที่ดูแลโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาเป็นตัวแทนของอาณาจักรบรรพชนและแสดงเจตจำนงของพวกเขา

หนึ่งจะรู้ว่าอาณาจักรบรรพชนนั้นอยู่เหนือเผ่าพันธ์หรือเชื้อสายใดๆในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ ตัวตนอย่างบัลลังก์หมื่นกระดูกแม้จะไม่เกรงกลัวเมืองบรรพชน แต่ก็ยังระวังอาณาจักรบรรพชนอย่างมาก

มีข่าวลือว่ามีบรรพชนของเผ่าพันธ์ผีจำนวนมากอยู่ในเมืองบรรพชน คนนอกล้วนคิดว่าอาณาจักรบรรพชนนั้นเป็นสถานที่สำหรับเหล่าเทพของเผ่าพันธ์ผี

เช่นนั้นสถานที่แห่งนี้จะน่ากลัวขนาดไหน ? และเพราะเรื่องนี้ไม่มีเชื่อสายใดๆในโลกใต้พิภพศักดิ์สิทธิ์ไม่หวาดกลัวอาณาจักรบรรพชน

การป้องกันทางเข้าของป่าช้าสวรรค์จากเมืองบรรพชนนั้นมีจุดหมายชัดเจน - พวกเขามาเพื่อเกาะที่สูญหาย ไม่นานหลังจากหลุมฝังศพเปิด เมืองบรรพชนก็นำผู้เชียวชาญจำนวนมากมาภายใน เป้นเรื่องยากที่จะเกิดขึ้น หลุมฝังศพนั้นเปิดมาหลายครั้ง แต่ผู้คนจากเมืองบรรพชนนั้นยากที่จะสนใจ

ทว่าเวลานี้เป็นข้อยกเว้น เมืองได้นำกองกำลังเข้ามาภายในไม่ใช่เพื่อสมบัติหรือการสร้างใหม่ในตำนาน แต่เพื่อเกาะที่สูญหาย

มีการคาดเดาว่าเมืองบรรพชนนั้นต้องการผูกขาดเกาะที่สูญหาย บางคนคิดว่าภายในเกาะอาจจะมีถ้ำของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ตำนานนั้นตกลงมายังโลกมนุษย์ พวกมันอาจจะมีรังและมีไข่จำนวนมากอยู่ในนั้น

การคาดเดานี้มาจากที่มีหลายคนเห็นมังกรทองและฟินิกซ์ปรากฏออกมาก่อนหน้า

การปรากฏตัวของหลี่ฉีเย่ได้ดึงดูดผู้ฝึกตนทุกเผ่าพันธ์ผีที่อยู่ที่นี่ มันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาจะไม่ได้รับความสนใจ ล่าสุดเขามีชื่อเสียงอย่างมากหลังจากเอาชนะตี๋เชาได้และกลายเป็นอันดับหนึ่งในอัจฉริยะรุ่นเยาว์

" หลี่ฉีเย่อยู่ที่นี่ ! " ฝูงชนร้องตะโกน แต่คนที่ตื่นตระหนกมาที่สุดคือเผ่าพันธ์ผี

หากเป็นก่อนหน้า บางคนอาจจะเอ่ยว่า " เจ้าจอมโหดเหี้ยมหลี่ฉีเย่อยู่ที่นี่ " แต่เมื่อเขาชนะตี๋เชาได้ ไม่มีใครกล้าเรียกเขาว่าจอมโหดเหี้ยมอีกต่อไป แม้แต่ผู้ฝึกตนเผ่าพันธ์ผีที่เกลียดเขามากก็ยังไม่กล้าเรียกเช่นนั้น

ในระยะเวลาสั้นๆ ดวงตาทั้งหมดจับจองมองยังเขา ทั้งผู้เยาวและคนชรามองเขาด้วยสายตาหวาดกลัว

ทุกคนรู้เกี่ยวกับการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเขาและความสามารถท้าทายสวรรค์ที่เขาเอาชนะตี๋เชาได้ มันได้ปลูกฝังความกลัวให้กับทุกคนในที่นี่

ขณะมองไปยังเขา ทุกคนก็ตระหนักได้ว่าเขามีสิบสองวงแหวน สิบสองวงแหวน ! แม้แต่อัจฉริยะที่เปล่งประกายแห่งยุค ก็ยังต้องอับอายขายหน้าต่อการปรากฏตัวของสิบสองวงแหวน สำหรับอัจฉริยะรุ่นเยาว์ ไม่มีใครโดดเด่นเกินกว่าหลี่ฉีเย่ในยุคนี้

ถ้าหากเป็นก่อนหน้า ผู้ฝึกตนเผ่าพันธ์ผีหากไม่พอใจก็จะหัวเราะและเยาะเย้ย ปากของพวกเขาจะคันอย่างมากให้ไม่ได้ด่าเขาสักหนึ่งหรือสองคำ

แต่ตอนนี้แม้ว่าพวกเขาจะไม่พอใจอย่าง ก็ยังต้องหุบปากเงียบและไม่กล้าแม้สักคำ

นี้คือความจริงของโลกแห่งผู้ฝึกตน - ความโหดร้ายที่แท้จริง ตราบใดที่เขามีพลังมากพอ พวกเขาสามารถสยบทุกคนในโลกได้ !

มีคนหนึ่งเดินออกมาจากค่ายของเมืองบรรพชนพร้อมกับผู้เชียวชาญจำนวนมากด้านหลัง หลายคนระวังเมื่อเห็นผู้มาใหม่นี้ " ปรมจารย์หยินหยาง ! "

แม้แต่ผู้ฝึกตนเผ่าพันธ์ผีก็ยังตื่นตระหนก ทุกคนล้วนหลีกทางและเปิดทางให้กับปรมจารย์

เขานั้นมีอำนาจมากและสมกับเป็นราชันเทพสวรรค์ที่น่ากลัว นอกจากนี้เขายังเป็นผู้นำนิกายของเชื้อสายจักรพรรดิ แต่ตอนนี้แม้แต่ผู้นำเผ่าพันธ์ผีคนอื่นก็ยังต้องเกรงกลัว เหตุผลนั้นง่ายมากเพราะว่าเขามีลูกชายที่ทรงคุณค่าอย่างชานหยาง ลูกหลานของอาณาจักรบรรพชน

เมืองบรรพชนนั้นได้เชิญปรมจารย์หยินหยางมาเป็นแขก เนื่องจากชานหยางเป็นลูกหลานของอาณาจักรบรรพชน

ผู้เชียวชาญที่ติดตามปรมจารย์หยิงหยางนั้นมาปรากฏตัวเบื้องหน้าหลี่ฉีเย่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

" หลี่ฉีเย่ พวกเราพบกันอีกแล้ว " คนอื่นอาจจะกลัวหลี่ฉีเย่ แต่ปรมจารย์ไม่ได้มองเขาอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ปรมจารย์นั้นมีคุณสมบัติที่จะได้ ใครให้ลูกชายของเขาเป็นลูกหลานของอาณาจักรบรรพชนกันเล่า ?

" แล้ว ? " หลี่ฉีเย่เอ่ยตอบอย่างไม่แยแส

การแสดงออกของหลี่ฉีเย่ทำให้ใบหน้าของปรมจารย์บิดเบี้ยว แม้แต่คนจากเมืองบรรพชนก็ยังต้องเคารพเขา ดังเขาจะไม่อับอายได้ยังไงที่สารเลวหลี่ฉีเย่ไม่ทำ ?

" ข้ายังคงกล่าวเหมือนเดิม "  ปรมจารย์หยินหยางยิ้มอย่างเย็นชาและเอ่ย " หากเจ้าฉลาด เช่นนั้นก็มอบกุญแจมา เมืองบรรพชนเมืองจะจดจำความดีครั้งนี้ของเจ้าเอาไว้ "