573

ตอนที่ 573 ป่าช้าสวรรค์

ตามตำนานระบุว่าซากและมัมมี่เหล่านี้ล้วนเป็นผู้เชียวชาญที่ท้าทายสวรรค์ยามมีชีวิตอยู่ ต่อมาพวกเขาล้มเหลวในการโจมตีหลุมฝังศพและเสียชีวิตอย่างอนาถที่นี่ พวกเขาได้รับผลกระทบจากกลิ่นอายแห่งความตาย และกลายเป็นหุ่นเชินของหลุมฝังศพ

แม้ว่ามันจะเป็นอันตรายกับผู้ฝึกตน เขตปฐพีก็เป็นสถานที่สำหรับบ่มเพาะ ตราบใดที่พวกเขามีความแข็งแกร่งเพียง ไม่เพียงพวกเขาจะได้ฝึกฝนที่นี่ พวกเขาอาจจะได้รับสมบัติบางอย่างด้วย

ด้วยความแข็งแกร่งและความมั่นใจตลอดจนความสามารถในการเอาชนะสัตว์ประหลาดที่คุ้มกันหลุมฝังศพ ผู้คนจึงเข้ามาในป่าช้านี้ หากพวกเขาโชคดี พวกเขาสามารถเดินไปตามเส้นทางโดยปราศจากอันตรายใดๆและได้รับบางสิ่งที่น่าประทับใจภายใน

แต่บางครั้ง มันก็มีอันตรายอย่างมากในป่าช้าแห่งนี้ สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวอย่างผีที่แท้จริงอาจจะถูกฝังอยู่ในป่าช้าแห่งนี้เช่นกัน มากกว่าแปดสิบเปอเซนต์ของผู้ที่เขามาได้ตาย แต่หากพวกเขากลับไปแบบมีชีวิต พวกเขาจะได้รับผลตอบแทนอย่างมาก

ด้วยเหตุนี้ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนโดยเฉพาะเหล่าอัจฉริยะ มีความยินดีที่จะเข้ามาในเขตปฐพี อะไรจะดึงดูดพวกเขาได้มากกว่าสถานที่ฝึกฝนที่เต็มไปด้วยสมบัติ ? อัจฉริยะที่มีความมั่นใจแน่นอนว่าจะเลือกสถานที่แห่งนี้เพื่อฝึกฝนตนเอง

หลังจากเห็นการแสดงออกของที่งุนงงของหลานอวิ๋นจู หลี่ฉีเย่และเอ่ยขณะมองไปยังหลุมฝังศพ " มานี้ เจ้ายังไม่สามารถแก้ไขความลึกลับของสถานที่นี่ได้ ไม่มีใครรู้ว่าใครถูกฝังอยู่ที่นี่และเมื่อไหร่ "

" แล้วท่านลุงเล่า ? " หลานอวิ๋นจูแกล้งเอ่ยถามเขา " อย่าบอกข้านะว่าท่านลุงไม่รู้เกี่ยวกับที่นี่สักหนึ่งหรือสองอย่าง ? ท่านนั้นอ่านหนังสือมามากและรู้หลายสิ่งในโลก ดังนั้นไม่มีความลับใดที่ท่านไม่รู้ ? "

หลี่ฉีเย่ทำเพียงหัวเราะก่อนจะดีดหน้าผากของนางและเอ่ย " สาวน้อย อย่าได้ฝันเกี่วกับการหลอกถามข้า หากข้าบอกไม่รู้นั้นก็คือข้าไม่รู้ "

หลานอวิ๋นจูทำเพียงมองเขาอย่างขุ่นเคือง ด้วยเสน่ห์และความงดงามของนางทำให้คนที่เห็นฉากนี้ล้วนหายใจด้วยความยากลำบาก

หลี่ฉีเย่นำหลานอวิ๋นจูเข้าไปภายใน พวกเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อสบบัติของหลุมฝังศพ ดังนั้นพวกเขาจึงเดินผ่านตรงเข้าไปยังป่าช้าสวรรค์

หลังจากเดินไปได้ชั่วครู่ นางก็เอ่ยถาม " ท่านลุงไม่ต้องการที่จะขุนหลุมฝังศพเหล่านี้ขึ้นมาบ้างรึ ? ตำนานกล่าวว่ามีมัมมี่ที่น่าเหลือเชื่ออยู่ภายใน บางคนกระทั้งกล่าวว่าพวกมันมีระดับจักรพรรดิอมตะ ท่านไม่ต้องการจะเปิดหูเปิดตาของท่านบ้างรึ ? "

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวก่อนจะเอ่ย " เวลานี้ พวกเราไม่ได้มาเพื่อสมบัติ พวกเราเสียเวลามากแล้วในเขตอื่น ดังนั้นเหล่าจึงไม่สามารถขุดหลุมฝังศพได้ "

" มันเป็นเพียงแค่ ' ท่าน ' ไม่ใช่ ' เพียงเรา ' " หลานอวิ่นจูมองไปที่เขาก่อนจะเอ่ยต่อ " หากท่านไม่ได้มาที่นี่เพื่อสมบัติ เช่นนั้นท่านจะไปยังเส้นทางแห่งความตายทำไม ? หากท่านรู้ว่านั้นเป็นเส้นทางในการฆ่าตัวตาย ทำไมถึงยังอยากจะเหยียบเข้าไปในนั้น ? " หลานอวิ๋นจูไม่ต้องการที่จะเห็นเขาเข้าไปยังสถานที่ที่น่ากลัวเช่นนั้น

นับตั้งแต่ล้านปีผ่านมา แม้แต่ราชันเทพก็ยังตายอยู่ภายในนั้นและไม่ใช่เพียงแค่เรื่องเล่า

หลานอวิ๋นจูเชื่อว่าหลี่ฉีเย่จะรอดชีวิตกลับมาพร้อมกับสร้างปาฏิหาริย์ แต่เรื่องนี้ก็เสี่ยงอย่างมาก บางทีอาจจะคาดเดาผลลัพธ์ไม่ได้

หลี่ฉีเย่มองไปยังนางราวกับจะเข้าใจความคิดของนาง เขาจึงยิ้มเอ่ย " อย่าได้หยุดข้า ข้าไม่สามารถหลีกเลี่ยงการไปที่นั้นได้ ข้าต้องการการท้าทายเพื่อที่จะทะลวงผ่าน "

" การท้าทาย ? ทะลวงผ่านอะไร ? " หลานอวิ๋นจูเอ่ยถาม " ท่านยังท้าทายคนอื่นไม่พอ ? สังหารตี๋เชาและมีสิบสองวงแหวนนี้ยังไม่พออีกรึ ? การมีสิบสองวงแหวนกล่าวได้ว่าเป็นความสำเร็จที่เปล่งประกายมากที่สุดตั้งแต่ยุคเริ่มต้นของเวลา อย่างที่ท่านกล่าวมีเพียงจักรพรรดิอมตะเจินฮานที่มีสิบสองวงแหวน ดังนั้นความสำเร็จของท่านอยู่ระดับเดียวกับจักรพรรดิอมตะแล้ว "

" เจ้ากล่าวถูก แต่ว่ามันยังไม่เพียงพอ และนั้นไม่ใช่ขีดจำกัดของข้า ข้าต้องการที่จะก้าวไปอยู่เหนือขอบเขตของสามัญสำนักและทำลายทุกสิ่งที่กล้ามาขว้างทางข้า ! "

คำที่จองหองดังกล่าวไม่ได้ฟังดูหยิ่งยโสยามออกจากปากหลี่ฉีเย่ มันเหมือนกับว่าเป็นธรรมชาติของเขา

หลานอวิ๋นจูทำได้เพียงถอนหายใจเท่านั้น คนอื่นอาจจะพอใจกับการมีสิบสองวงแหวนและเอาชนะอัจฉริยะอันดับหนึ่งอย่างตี๋เชา ยังจะมีอะไรที่ประสบความสำเร็จได้มากกว่านี้อีก ? ทว่านางรู้ว่าหากหลี่ฉีเย่พอใจเพียงแค่นี้ นั้นก็ไม่ใช่หลี่ฉีเย่ ไม่ใช่ชายผู้ที่สร้างปาฏิหาริย์

นางนั้นรู้สึกว่าจักรพรรดิอมตะเป็นปลายทางสำหรับคนอื่น แต่สำหรับหลี่ฉีเย่จักรพรรดิอมตะเป็นเพียงจุดเริ่มต้น นี้คือหลี่ฉีเย่ ตัวตนผู้กวาดผ่านยุคและกาลเวลา

ทว่า นางก็ยังไม่ยอมแพ้และเอ่ย " แม้ว่าท่านอยากจะทะลวงระดับ ท่านก็ไม่ควรไปฆ่าตัวตายด้วยการเลือกเส้นทางแห่งความตาย "

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวของเขาและเอ่ย " ไม่ ข้าจะต้องไปยังเส้นทางแห่งความตายเพี่อที่จะทะลวงผ่าน นั้นคือหนึ่งในสองเป้าหมายที่ข้าเข้ามายังหลุมฝังศพแห่งลางร้าย "

" มันไม่มีทางเลือกอื่นเลยเหรอ ? " หลานอวิ๋นจูเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ " มีอะไรพิเศษในเส้นทางแห่งความตาย ? "

" เจ้ากล่าวถูก..." หลี่ฉีเย่พยักหน้าและเอ่ย " มันมีบางสิ่งที่อยู่ในเส้นทางแห่งความตาย และข้าต้องใช้มันเพื่อฝึกฝน มีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่จะช่วยข้าได้ "

นางยังเอ่ยถามเพิ่มเติม " มันคืออะไร ? มันต่างจากเขตอื่นมากรึ ? บางสิ่งที่อยู่ในสวนลึบอย่างรังไม้หรือสวนของนักปรุงยา ? และเป็นเหมือนดวงดาวสีดำที่อยู่ในเขตน้ำ ? "

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวเอ่ย " ผิดหมดทุกอย่าง ข้าจะบอกเจ้าว่าส่วนลับของเขตปฐพีนั้นไม่ได้อยู่ภายในเส้นทางแห่งความตาย แต่อยู่ในเส้นทางแห่งชีวิต หากเจ้าต้องการจะมีชีวิตนิรันดร์ เช่นนั้นก็ไปยังเส้นทางแห่งชีวิต หากเจ้าโชคดีจริงๆ เจ้าอาจจะพบกับส่วนลับในตำนาน "

หลานอวิ๋นจูถอนหายใจเบาๆ นางรู้ว่าหลี่ฉีเย่ตัดสินใจแล้วจะไม่ฟังอะไร ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็ไม่อยากให้เขาไปจริงๆ

หลี่ฉีเย่ลูบหัวของนางก่อนจะเอ่ย " เอาละ สาวน้อยอย่าได้กังวลเกี่ยวกับข้ามากนัก ข้ามั่นใจว่าจะรอดกลับมา ข้าเป็นใคร !? ข้าคือหลี่ฉีเย่ ! แม้แต่เส้นทางแห่งความตายก็ยังไม่เพียงพอที่จะเอาชีวิตข้า ! "

นางเหลืบอมองเขาก่อนจะเอ่ย " หืม ! ข้าก้หวังเช่นนั้น หากท่านตายที่นี่ ข้าจะไม่นำศพของท่านกลับไปและปล่อยให้มันเน่าเปื่อยในป่าช้า ! "

นางยังจะทำอะไรได้เมื่อหลี่ฉีเย่ตัดสินใจแล้ว ? ตรงกันข้าม หลี่ฉีเย่ทำเพียงยิ้มเมื่อเห็นการแสดงออกของนาง

ป่าช้าสวรรค์นั้นถูกเรียกว่าศูนย์กลางของเขตปฐพี ท่างเขาของมันเป็นแอ่งน้ำแปลกๆ จากจุดนี้ทุกคนจะเห็นได้ว่าป่าช้าสวรรค์นั้นปกคลุมไปด้วยหมอก

แอ่งน้ำนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหินที่ตั้งตระหง่านขึ้นสู้ชั้นฟ้า มันคล้ายกับจารึกของหลุมฝังศพแห่งลางร้ายตรงทางเข้า มันไม่มีตัวอักษรใดๆปรากฏ

หากใครใช้กุญแจเพื่อแลกกับสมบัติต่อหน้าแผ่นจารึกนี้ พวกเขาอาจจะได้รับสมบัติที่หายาก

ด้านข้างของป่าช้านั้นเป็นที่ราบลุ่มสองแห่ง เหนือพวกมันขึ้นมามีทางสองเส้น หนึ่งนั้นเป็นเส้นทางแห่งความตาย อีกหนึ่งคือเส้นทางแห่งชีวิต ทั้งสองสายนี้เป็นเส้นทางเข้าไปสู้ป่าช้า

เป็นเวลานับล้านปี ที่ผู้เชียวชาญจำนวนมากผ่านเส้นทางทั้งสอง น้อยคนนักที่จะรอดชีวิตกับมาจากเส้นทางแห่งชีวิต ขณะที่ข่าวลือบอกว่าไม่มีแม้แต่คนเดียวที่รอดกลับมาจากเส้นทางแห่งความตาย 

คนล่าสุดท้ายที่เข้าไปยังเส้นทางแห่งชีวิตและทำสำเร็จก็คือตี๋เชา ไม่นานก่อนหน้า เขาได้เข้าไปฝึกตัวเองอยู่ภายใน ทว่าน่าเสียดายการตายของเจ้าหญิงฟินิกซ์ทำให้เขารีบออกมา

อีกคนหนึ่งที่รอดกลับมาจากเส้นทางแห่งชีวิตก็คือจักรพรรดิอมตะตี๋หยู่ ตอนที่เขายังเยาว์เขาเข้าไปยังเส้นทางแห่งชีวิต และเชื่อว่าเขาผ่านการทดสอบและทำทุกอย่างได้ดี แต่แน่นอนยังมีคนที่กล่าวว่าเขาไม่ได้เข้าไปถึงข้างในสุด

การคาดเดาเหล่านี้ล้วนไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญก็คือเขาได้รับสมบัติที่ดีจากเส้นทางแห่งชีวิตและอาจจะเป็นวิธีการฝึกชีวิตนิรันดร์

ด้วยเหตุนี้ เหล่าอัจฉริยะและบรรพชนที่ใกล้จะตายล้วนเข้าไปยังเส้นทางแห่งชีวิตเพื่อทดสอบโชค สรุปคือไม่ว่าจะเพื่อเข้าไปฝึกฝนหรือเพื่อทดสอบโชค เหล่าคนที่กล้าเข้าไปยังเส้นทางแห่งชีวิตล้วนเป็นตัวตนที่น่าประทับใจ

ไม่มีความจำเป็นต้องเอ่ยสิ่งใด คนที่รอดกลับมาล้วนกลายเป็นตัวตนอมตะทั้งสิ้น

ในเวลานี้ หลานอวิ๋นจูและหลี่ฉีเย่นั้นยืนอยู่บนยอดเขาสูงนอกแอ่งน้ำและมองไปยังป่าช้าสวรรค์ในระยะไกล เห็นเส้นทางสองสายที่ปรากฏอยู่บนยอดเขา หลานอวิ๋นจูสูดลมหายใจเข้าลึก ที่นี่ถูกเรียกว่าสถานที่ที่อันตรายที่สุดในโลกและไม่มีคำอื่นที่จะอธิบายพวกมันได้ !

ทว่าป่าช้าสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาให้ความรู้สึกที่แตกต่าง เหนือแผ่นจารึกขึ้นไปมีทางเข้าเกาะลอยฟ้าที่ลอยอยู่เหนือป่าช้า...