572

ตอนที่ 572 เขตปฐพี

บางคนยังพยามอยู่เพื่อทดสอบโชคของพวกเขา แต่ส่วนใหฐ่ที่เหลือเลือกที่จะออกจากเขตน้ำ  นี้เพราะว่าสมบัติที่ดีที่สุดของเขตน้ำถูกปลาคาร์ฟยอดเพชรเอาไปและสมบัติอื่นๆยากที่จะได้รับมา ดังนั้นพวกเขาจึงไปทดสอบโชคของพวกเขาที่เขตอื่นๆ

" ถึงเวลาที่จะออกไปแล้ว " หลี่ฉีเย่กล่าวขณะที่กระโดดขึ้นเป็นบนปลาคาร์ฟ  เต๋าเบ่ากุ้ยสั่งปลาคาร์ฟและนำกลุ่มของนิกายพันแม่น้ำออกจากบ่อ พวกเขาบินไปเหนือมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

" นายน้อย ท่านต้องการจะไปที่ไหนต่อ ? " เต๋าเบ่ากุ้ยเอ่ยถาม

" พวกเจ้ามีการเก็บเกี่ยวที่ยอดเยี่ยมในเวลานี้ และหลุมฝังศพแห่งลางร้ายจะปิดในอีกไม่ช้า " หลี่ฉีเย่เอ่ย " จากหลุมฝังศพและกลับไปยังนิกายพันแม่น้ำ "

" แล้วนายน้อย ? " เต๋าเบ่ากุ้ยเอ่ยถาม " ให้พวกเรารอที่นี่และจากไปพร้อมกันเป็นอย่างไร ? บางทีท่านอาจจะต้องการความช่วยดเหลือของพวกเราในอนาคต "

หลี่ฉีเย่หรี่ดวงตาของเขาก่อนจะจ้องไปยังขอบฟ้าไกลและเอ่ย " ไม่ พวกเจ้าไม่สามารถช่วยได้ ข้าวางแผนจะไปยังป่าช้าสวรรค์ "

" ป่าช้าสวรรค์ ? ให้ข้าไปเป็นกับท่านเป็นอย่างไร ? " หลานอวิ๋นจูรีบเอ่ย

" ไม่ รอบนี้ข้าไม่สามารถพาเจ้าไปได้ ข้าจะไปยังเส้นทางแห่งความตายดังนั้นเจ้าไม่สามารถมาได้ ข้าจะไปเพียงลำพัง "

" เส้นทางแห่งความตายในป่าช้าสวรรค์ !? " หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ไม่เพียงแต่หลานอวิ๋นจู แม้แต่กลุ่มของเต๋าเบ่ากุ้ยก็หวาดกลัวออกมาจากจิตใจ

หลานอวิ๋นจูคิดว่านางอาจจะได้ยินมาผิดและพยามจะชี้แจ้ง " ท่านต้องการไปยังเส้นทางแห่งความตาย ? นั้น...เป็นเพียงการฆ่าตัวตาย ! "

" ถูกต้อง ข้าต้องการไปยังเส้นทางแห่งความตาย " หลี่ฉีเย่พยักหน้าและเอ่ยอย่างจริงจัง

การแสดงออกของทั้งกลุ่มเปลี่ยนไปอย่างมาก เต๋าเบ่ากุ้ยเอ่ยด้วยความกังวล " นายน้อย ท่านพูดถึงเส้นทางแห่งความตาย ที่นั้นยากที่จะกลับมาแบบมีชีวิต หากท่านต้องการจะฝึกฝนหรือหาสมบัติ เช่นนั้นก็เลือกเส้นทางแห่งชีวิตเถอะ อย่างน้อยที่นั้นก็มีโอกาสกลับออกมาแบบมีชีวิตมากกว่าสิบเปอเซ็น ตรงกันข้ามกับเส้นทางแห่งความตาย ไม่มีใครที่จะกลับออกมาจากที่นั้นแบบมีชีวิตได้เลย "

" นั้นถูกต้อง ! นายน้อย เพียงเลือกเส้นทางแห่งชีวิต อย่าได้ไปเส้นทางแห่งความตายเลย " ผู้อาวุโสคนอื่นในนิกายพันแม่น้ำเริ่มเอ่ย " มันยังมีโอกาสรอดในเส้นทางแห่งชีวิต แต่เส้นทางแห่งความตายนั้นกล่าวได้ว่าสิ้นหวังแล้ว "

ป่าช้าสวรรค์นั้นตั้งอยู่ในเขตปฐพี และบางคนเรียกมันว่าศูนย์กลางเขต เมื่อบางคนเข้าไปยังที่นั้นพร้อมกับกุญแจหลุมฝังศพแห่งลางร้าย พวกเขาจะสามารถนำไปแลกกับสมบัติได้

มีทางเข้าสู่ศูนย์กลางสองสาย หนึ่งคือเส้นทางแห่งชีวิต และอีกหนึ่งคือเส้นทางแห่งความตาย แม้ว่าจะถูกเรียกว่าเส้นทางแห่งชีวิต แต่มันก็มีอันตรายอย่างมากและมีเพียงสิบเปอเซ็นต์ที่รอดกลับมา ไม่ว่าอย่างไรอัจฉริยะและผู้เชียวชาญจำนวนมากก็มักจะเลือกสายนี้ นอกจากค้นหาสมบัติที่ยิ่งใหญ่มันยังมีโอกาสได้รับวิธีฝึกฝนชีวิตนิรันดร์อีกด้วย

แต่สำหรับเส้นทางแห่งความตาย ไม่มีใครเคยรอดชีวิตกลับมา ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นภายในเพราะมันถูกคลุมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายตลอดทั้งปี บางคนว่าเส้นทางนี้มีปีศาจที่ชั่วร้ายปรากฏและสังหารคนที่เข้าไป

ผ่านมาหลายล้านปี ไม่มีใครเชื่อคำพูดนี้ ดังนั้นพวกเขาทำได้เพียงเข้าไปแต่ไม่มีใครกลับออกมา รวมถึงเหล่าตัวตนอมตะ

" อย่าได้เสี่ยงโชคของเจ้าในเส้นทางแห่งความตาย นั้นเป็นเส้นทางของผู้ที่ต้องการจะตายเท่านั้น " ผู้อาวุโสสูงสุดหยางเอ่ย " มันมีข่าวลือว่าแม้แต่ผู้ได้ที่ฉายาว่าราชันเทพเข้า แต่พวกเขาก็ยังไม่ได้กลับออกมา "

" ข้ารู้ว่าเส้นทางแห่งความตายนั้นมีโอกาสรอดแทบจะเป็นศูนย์ " หลี่ฉีเย่เอ่ยอย่างสงบ " แต่ข้าจะต้องเข้าไปเพราะมีธุระที่ต้องจัดการข้างใน นอกจากนี้มันเป็นเพียงเส้นทางแห่งความตายสำหรับคนอื่น ข้าจะรอดกลับมาพวกเจ้าไม่ต้องกังวล "

กลุ่มของเต๋าเบ่ากุ้ยตระหนักได้ว่าหลี่ฉีเย่ได้ตัดสินใจไปแล้วละไม่รับฝั่งความเห็นใด พวกเขาทำได้เพียงถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยเตือนเขาให้ระวังตัว

" ข้าจะไปกับท่านด้วย " หลานอวิ๋นจูเอ่ยขณะยืนอยู่ข้างๆเขา

" ไม่ ข้าไม่สามารถนำเจ้าเข้าเส้นทางแห่งความตายได้ มีเพียงข้าที่สามารถเข้าไป " หลี่ฉีเย่เอ่ยพร้อมกับส่ายหัว

" อย่ากังวล ข้าไม่ได้เข้าไปในเส้นทางแห่งความตายพร้อมกับท่าน เพียงแค่เข้าไปในเขตปฐพีและป่าช้าสวรรค์ ที่เหลือท่านสามารถไปด้วยตัวเองได้เลย " หลานอวิ๋นจูกระพริบตาของเขาและเอ่ย " นอกจานี้ การไม่เห็นศูนย์กลางของเขตปฐพีทั้งที่เขามายังหลุมฝังศพแห่งลางร้ายแล้วจะเป็นเรื่องน่าอับอาย ข้าต้องการจะขยายขอบเขตทางสายตาของข้า "

หลี่ฉีเย่มองไปที่นางก่อนจะพยักหน้าตกลง ทั้งสองกล่าวคำอำลากับกลุ่มของผู้อาวุโสก่อนจะเข้าสู่ประตู เต๋าเบ่ากุ้ยนั้นออกจากหลุมฝังศพขณะที่หลี่ฉีเย่และหลานอวิ๋นจูไปยังเขตปฐพี

เมื่อพวกเขามาถึง หลานอวิ๋นจูยืนขึ้นและมองไปรอบๆ ด้านหน้าของนางเป็นฉากที่ยิ่งใหญ่และมีกลิ่นอายของปฐพี สถานที่แห่งนี้แห้งแล้งมาก แต่ก็ยังปกคลุมด้วยชั้นของหมอกที่กระจายทั่วท้องฟ้า

มันประกอบไปด้วยเทือกเขากว้างและเนินเขาที่คดเคี้ยว มีจารึกหลุมฝังศพอยู่กลางดินแดน มีหลุมฝังศพจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏอยู่ในสถานที่แห่งนี้ บางโลงนั้นมีขนาดเล็ก บางอันมีขนาดใหญ่เท่ากับภูเขา และบางอันลอยอยู่บนท้องฟ้า หนึ่งในพวกมันบางอันแขวนอยู่บนเส้นเลือดดำ อีกหนึ่งอยู่กลางแม่น้ำ

สรุปได้ว่า มันมีหลุมฝังศพแปลกๆ ถ้าหากใครจินตนาการถึงโลงศพที่ออกแบบอย่างดีพวกเขาจะต้องประหลาดใจ เมื่อพวกเขาเข้ามาในเขตปฐพี มันราวกับหลุมฝังศพทั้งเก้าโลกออยู่ที่นี่ แม้ว่าจะมีหลายอย่างที่ต่างกัน แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน

ทุกหลุมศพจะมีจารึกที่ปราศจากตัวอักษรใดๆสลักไว้อยู่ - เป็นเพียงแผ่นจารึกที่ว่างเปล่า ด้วยเหตุนี้ไม่มีใครรู้ว่านั้นหลุมฝังศพนั้นเป็นใคร

หลานอวิ๋นจูรู้สึกหนาวเย็นมีเห็นหลุมฝังศพจำนวนมากอยู่ที่นี่ คนจำนวนมากเท่าไหร่กันที่ถูกฝังอยู่ที่นี่ ? นางสูดลมหายใจเข้าลึกและพึมพำ " พวกนี้คือหลุมฝังศพที่ถูกสะสมมากว่าล้านปี ? หรือทั้งถูกฝังในเวลาเดียวกัน "

" ไม่มีใครรู้คำตอบนี้ อย่างน้อยที่สุดตั้งแต่ยุคเริ่มต้นแห่งเวลาที่เผ่าพันธ์ผีได้พบหลุมฝังศพแห่งลางร้าย ที่นี่ก็มีหลุมฝังศพนับล้านอยู่แล้ว บางทีพวกเขาอาจจะถูกฝังจากหลายยุค หรือบางทีพวกเขาอาจจะมาจากยุคเดียวกัน บางสิ่งอาจจะเกิดขึ้นทำให้ตัวตนจำนวนมากถูกฝังอยู่ที่นี่ " หลี่ฉีเย่ตอบหลังจากมองหลุมฝังศพจำนวนมาก

" ยุคสมัยใดที่ท่านกำลังเอ่ยถึง ? " หลานอวิ๋นจูเอ่ยถาม

หลี่ฉีเย่ส่ายหัวเอ่ย " นี้ยากที่จะเอ่ย แต่อย่างน้อยที่สุดมันก็อยู่ก่อนยุครกล้าง และเป็นยุคที่พวกเราไม่รู้จัก มีข่าวลือว่าก่อนที่ทุกคนจะรู้ว่ามีเขตปฐพี  หลุมฝังศพแห่งลางร้ายก็มีซากศพนับล้านฝั่งอยู่ก่อนแล้ว แต่ไม่มีใครสามารถสร้างสุสานเช่นนี้ได้ไม่ว่าตอนนี้หรือในอนาคต "

หลุมฝังศพนับล้านที่ถูกฝังอยู่ที่เป็นเรื่องลี้ลับ ไม่มีใครรู้ว่าผ่านเวลานานเท่าไหร่และพวกเขามาได้อย่างไร

หากพวกเขาที่ถูกฝังนั้นเป็นคนจากยุคเดียวกัน อะไรที่สามารถทำให้คนจำนวนมากขนาดนี้ถูกฝังทั้งหมดในครั้งเดียว ? เพียงแค่คิดถึงมัน ก็ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ถึงตัวตนที่ทำมัน หากมีอยู่จริงจะต้องมีบันทึกเกี่ยวกับเขา ทว่ามันกับไม่มีบันทึกที่เป็นอักษรเกี่ยวกับหลุมฝังศพเหล่านี้ในหลุมฝังศพแห่งลางร้าย

" ตัวตนระดับใดกันที่ถูกฝังอยู่ที่นี่ ? " หลานอวิ๋นจูเอ่ยถาม

" ข้าเกรงว่าจะไม่มีใครให้คำตอบกับเจ้าได้  " หลี่ฉีเย่อมยิ้มขณะส่ายหัวและเอ่ย " แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน ตัวตนที่ถูกฝังอยู่ที่นี่พวกเขาจะต้องน่าประทับใจอย่างมากยามที่มีชีวิต นี้ไม่ใช่เพียงเพราะว่ามีสมบัติที่ยิ่งใหญ่จำนวนมากอยู่ในหลุมฝังศพของพวกเขา แต่ในแต่ละหลุมนั้นมีอำนาจป้องกันไว้ มีเพียงตัวตนที่ยิ่งใหญ่เท่านั้นที่จะได้รับสิทธิพิเศษเช่นนี้ "

หลี่ฉีเย่นั้นกล่าวถูกต้อง มีหลุมฝังศพนับล้านอยู่ที่นี่ แต่ในแต่ละหลุมมีอำนาจลางร้ายค่อยลงโทษผู้บุกรุก  แต่ละหลุมนั้นมีอำนาจป้องกันของตัวเองราวกับมีบรรพชนที่แข็งแกร่งเฝ้าหลุมแต่ละหลุมไว้และไม่มีใครกล้าขุด

นอกจากนี้ยังมีอันตรายอื่นๆภายในหลุมศพ รวมถึงซากศพและมัมมี่ผู้พิทักษ์...