578

ตอนที่ 578 บุรุษไร้หัว

" พวกเราจะถอนตัวออกจากสถานที่แห่งนี้ทันที บอกศิษย์คนอื่นที่อยู่ในเขตอื่นด้วยว่าให้รีบออกจากหลุมฝังศพ ไม่มีใครรั้งอยู่ได้ หลังจากออกไปให้ศิษย์ทุกคนกลับไปยังนิกายและรออยู่ที่นั้น !  " หลังจากที่ตัวตนทรงอำนาจรู้ว่าเรื่องเลวร้ายบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น เขาได้สั่งศิษย์ของเขาทั้งหมดให้ล่าถอยทันที

หลังจากการมาถึงของหัวหน้าผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์รู้กันทั่วแล้ว ทุกนิกายทรงอำนาจที่ไม่ใช่เผ่าพันธ์ผีถอนตัวออกไปทันที ข่าวนี้ทำให้หลายคนไม่สบายใจ โดยเฉพาะเผ่าพันธ์อื่นๆ

อาณาจักรพบรรพชนนั้นไม่เคยส่งคนลงมา ดังนั้นนี้จีงเป็นสัญญาณบ่งบอกเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ ตอนนี้เมื่อหัวหน้าผู้พิทักษ์มาด้วยตัวเอง มันจะต้องเป็นเหตุการณ์ที่น่าสยองอย่างมากแน่

แน่นอนหลังจากเผ่าพันธ์อื่นออกจากหลุมฝังศพ ยังคงมีบรรพชนบางกลุ่มรอคอยเพื่อชมเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น

*****

ขณะที่คนภายนอกกำลังวุ่นวายเพราะการมาของผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ หลี่ฉีเย่ก็มาถึงส่วนลึกของเส้นทางแห่งความตาย

คนอื่นอาจจะไม่มีวิธีการเข้ามายังส่วนที่สุดของสถานที่แห่งนี้ ไม่แม้แต่ราชันเทพ , เทพที่แท้จริง , หรือเทพคนอื่น แม้แต่คนทรงอำนาจที่สุดก็ยังตายในที่แห่งนี้

สำหรับจักรพรรดิอมตะ...พวกเขาเองก็ยังไม่ต้องการจะเสี่ยงชีวิตเช่นนั้นมันมีสิ่งที่น่ากลัวอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ตัวตนที่โดนสาปที่แม้แต่จักรพรรดิอมตะก็ยังไม่กล้ายั่วยุและไม่มีประโยชน์จากการทำเช่นนั้น หากคนอื่นคิดว่ากลิ่นอายแห่งความตายที่ปลายทางนั้นจะหนาแน่นที่สุดแล้ว พวกเขาคิดผิดอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ไม่มีพลังงานชั่วร้ายหรือกลิ่นอายความตายแม้แต่นิดเดียว

สถานที่แห่งนี้คล้ายกับลานกว้างที่โครงสร้างอื่นๆพังทลาย

สายลมอ่อนราวกับฤดูใบไม้ร่วงปลิวไหว ทำให้คนที่สัมผัสรู้สึกสบายราวกับอยู่ในสวนหลังบ้าน

ภานใต้ซากปรักหักพังเหล่านี้มีบ่อน้ำเล็กๆ มันดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่ที่จริงแล้วมันถูกสร้างโดยธรรมชาติ ฟองอากาศที่เกิดขึ้นจากผิวน้ำแสดงให้เห็นว่ามีแหล่งน้ำอยู่

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นหรือธรรมชาติสร้างขึ้นมันก็ไม่สำคัญเพราะมันเป็นเพียงบ่อน้ำธรรมดา แต่มองไปรอบบ่อน้ำจะทำให้ผู้คนถึงกับหนาวสั่น มันมีคนเดินอยู่ในบ่อน้ำนี้ ชายคนนี้มีสัดส่วนที่สูงแต่งกายด้วยเครื่องแบบโบราณ เขาเดินวนรอบบ่อน้ำอย่างเงียบๆ แต่ละก้าวเดินด้วยระยะห่างที่เท่ากันราวกับวงโคจร

สิ่งที่น่าสยดสยองที่สุดไม่ใช่ว่าชายคนนี้เดินไปรอบๆบ่อน้ำราวกับหุ่น แต่ที่น่ากลัวคือชายคนนี้ไม่มีหัว !

ชายหัวขาดคนนี้เดินวนไปรอบๆบ่อด้วยการก้าวเท้าที่แม่นยำและไม่หยุด เขาทำเช่นนี้เป็นเวลานับไม่ถ้วนตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ทุกคนอาจจะสั่นสะท้านจากความรู้สึกลึกลับและน่ากลัว คนขี้ขลาดกางเกงของพวกเขาจะเปียกชุ่ม

การแสดงออกเช่นนั้น มันมีเหตุผลเพราะว่าที่นี่เป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางแห่งความตาย ไม่ต้องกล่าวถึงว่ามีชายไร้หัวเดินไปรอบๆ มันจะไม่แปลกหากเป็นปีศาจในสถานที่แห่งนี้

หลี่ฉีเย่ไม่ได้ถูกรบกวนด้วยซากปรักหักพังหรือว่าการเดินของชายไร้หัว เขายังคงสงบ

" เวลาผ่านไปนับไม่ถ้วน..." หลี่ฉีเย่มองไปยังชายไร้หัวและพึมพำ " หลายล้านปีเพื่อที่จะกำจัดกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างและรักษาเเผลนิรันดร์ "

หลังจากมองไปยังชายไร้หัวชั่วครู่ เขาก็เปลี่ยนสายตาอไปมองบ่อน้ำธรรมดาราวกับมันเป็นสมบัติล้ำค่า หรือไม่ก็เป็นสิ่งที่งดงามอย่างมากที่กำลังจะปรากฏออกมา

ทว่ามันไม่ความงดงามหรือว่าสุดยอดสมบัติใดๆ มันเป็นเพียงบ่อน้ำธรรมดา แต่ว่ามันกลับมีค่าเหนือสิ่งอื่นใดในสายตาของหลี่ฉีเย่ แม้แต่สุดยอดสมบัติจักรพรรดิอมตะระดับแท้จริงหรือคัมภีรือมตะลับก็ยังไม่สามารถเทียบกับบ่อน้ำนี้ได้

หลี่ฉีเย่มองไปยังบ่อน้ำเป็นเวลานานก่อนจะพึมพำ " ไม่ว่าเจ้าจะใช้สิ่งนั้นหรือไม่ เวลานี้ข้าต้องการความช่วยเหลือ หากเจ้าไม่ช่วยข้า แม้ว่าเจ้าจะเป็นสวรรค์ ข้าก็จะทำลายเจ้าซะ ! "

หลี่ฉีเย่เดินเข้ามาใกล้ แต่ถูกกดดันด้วยพลังงานอมตะเมื่อเขาเข้ามาใกล้บ่อ

ชายไร้ศีรษะนั้นปลดปล่อยกลิ่นอายอมตะปกคลุมไปทั่วทั้งบ่อ ยับยั้งการบุกรุกทั้งหมด

หลี่ฉีเย่ค่อยๆยกหอกผนึกต้นกำเนิดออกมาและเอ่ย " ภายใต้คำขอของข้า ที่ได้รับการตอบรับจากอาณาจักรสวรรค์ ข้าต้องการยืมน้ำในบ่อนี้ ! "

ชายไร้หัวทันใดนั้นก็หยุดชะงักก่อนจะมองตรงไปทางหลี่ฉีเย่ แม้ว่าเขาจะไม่มีหัวก็ตาม

หลังจากหยุดไปชั่วครู่ เขาก็ก้าวเท้าไปรอบบ่ออีกครั้ง

หลี่ฉีเย่จากนั้นก็ก้าวไปภายในบ่อและชายไร้หัวไม่ได้พยามจะหยุดยั้งเขาอีก

หลี่ฉีเย่ทันใดนั้นก็นั่งขัดสมาธิอยู่เหนือบ่อน้ำขณะที่หน้าอกของเขาส่องแสงสว่างขึ้น เขาไม่ได้หลบซ่อนสิ่งใดและปลดปล่อยกายาภายในของกายาไร้นภาอมตะออกมา

" วูบบบ ! " กายาภายในนั้นถูกปล่อยออกมา อากาศโดยรอบสั่นไหวอย่างรวดเร็ว

" ฟุบบบ ! " เสียงเผาไหม้ดังออกมาเมื่อกายาภายในนั้นเปล่งประกายอย่างที่สุด แสงที่เปล่งประกายนี้ทำสิ่งที่ตรงกันข้ามและเปลี่ยนแสงสว่างให้กลายเป็นความมืดราวกับปีศาจก่อนจะไหลออกจากร่างกายหลี่ฉีเย่

สายฟ้าทันใดนั้นก็พุ่งออกมาจากหัวของหลี่ฉีเย่ขึ้นสู่ชั้นฟ้าที่มืดมิด 

นี้คือหายนะกายาของกายาย่อยระดับสมบูรณ์ หายะกายาของกายาไร้นภาอมตะนั้นมีตั้งแต่ก่อนหน้าแล้ว แต่หลี่ฉีเย่ระงับมันไว้ ตอนนี้เขาเลือกที่จะจัดการกับมัน

" ตูม ! " พลังงานภายในร่างที่ค่อยระงับหายนะกายาได้เล็ดลอดออกมาเป็นเคลื่อนแสง คลื่นแสงเหล่านี้ดูเหมือนพยามจะบดขยี้พลังแห่งความตายที่หายนะกายายปล่อยออกมา

ทว่าหายนะกายานั้นดูเหมือนจะไม่เต็มใจที่จะถูกสยบภายใต้พลังเหล่านี้ ดังนั้นเสียงสู้รบดังกึกก้องจึงดังออกมาจากกายาภายใน

ด้วยระดับพลังในตอนนี้ ไม่มีทางระงับหายนะของกายาภายในจนเป็นกายาย่อยขั้นสมบูรณ์ได้

" วูบบ ! " สุดท้าย พลังงานเหล่านั้นได้พ่ายแพ้ และหายนะกายาได้ก้าวเข้าสู่ระดับที่สอง ปลดปล่อยกลิ่นอายดำมืดออกมาจากร่างกายหลี่ฉีเย่ กายามารได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว

" ปังง ! " แต่เมื่อกายามารกำลังจะออกมา กายาอเวจีอมตะไม่ได้ลังเลที่จะใช้อำนาจของมันบดขยี้ ถึงอย่างนั้นกายามารก็ยังไม่ยอมแพ้และปลดปล่อยอำนาจของมันขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้งมันไม่สามมารถหนีจากการควบคุมของกายาอมตะได้

หลี่ฉีเย่นั้นไม่ได้สนใจหายนะกายามากนัก สำหรับเขา การกำราบหายนะกายาของกายาไร้นภาอมตะนั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่ และไม่มีค่าพอให้ใส่ใจ

เป้าหมายของเขาคือสิบสามวงแหวน นั้นคือเหตุผลที่เขาเลือกบ่อน้ำนี้ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มาที่นี่ หายกายนะล้วนไม่มีค่าสำหรับเขาและไม่จำเป็นต้องใช้ความช่วยเหลือจากภายนอก

การมีสิบสามวงแหวนนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ มีเพียงจักรพรรดิอมตะเจินฮานที่มีสิบสองวงแหวน แต่ไม่มีใครเคยได้ยินว่ามีคนประสบความสำเร็จในการสร้างสิบสามวงแหวน

เพราะสิ่งนี้ นี้จึงเป็นความปราภนาที่แท้จริงของหลี่ฉีเย่ ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นแห่งเวลาผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนคิดว่าสิบสองวงแหวนคือจุดสูงสุด แม้แต่บางคนที่มีกายาอมตะก็หยุดที่สิบสองวงแหวน

ความจริงก็คือ โลกไม่เคยเห็นระดับต่อไปของสิบสองวงแหวนมาก่อน

แม้แต่อัจฉริยะที่เปล่งประกายที่สุดแห่งยุคก็ยังถูกหัวเราะเยาะหากพวกเขาจะพยามเปิดวงแหวนที่สิบสามที่ไม่มีตัวตนมาก่อน

แต่หลี่ฉีเย่นั้นรู้ว่ามันมีอยู่จริง ส่วนที่ยากก็คือความยากลำบากยามที่จะเปิดมัน มันยากเทียบได้กับการกลายเป็นจักรพรรดิอมตะ

ทว่าสำหรับหลี่ฉีเย่ การเปิดมันนั้นยากยิ่งกว่าการไปถึงบัลลังก์จักรพรรดิ ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นแห่งเวลามีจักรพรรดิอมตะราวร้อยคน แต่ไม่มีใครมีสิบสามวงแหวน หลี่ฉีเย่เคยฝึกตัวตนอมตะมาก่อนหน้า และเขารู้ว่าการเปิดวงแหวนครั้งนี้มีความท้าทายที่สุดในชีวิต !

ด้วยเหตุนี้เขาจึงมายังสถานที่แห่งนี้ เนื่องความสามารถของหลี่ฉีเย่เพียงลำพังนั้นไม่เพียงพอเพราะเส้นหนี่กงของเขามาถึงขีดจำกัด